senhor
Apariencia
Occitano
[editar]| senhor | |
| pronunciación | falta agregar |
Etimología
[editar]Si puedes, incorpórala: ver cómo.
Sustantivo masculino
[editar]| senhor | |
| brasilero (AFI) | /sẽˈɲɔʁ/ |
| europeo (AFI) | /sɨˈɲoɾ/ |
| silabación | se-nhor |
| acentuación | aguda |
| longitud silábica | bisílaba |
| grafías alternativas | senhôr[1] |
| rimas | oɾ, ɔʁ |
Etimología
[editar]Del latín senior ('mayor, de más edad'), forma comparativa del latín senex, del protoindoeuropeo *sénos.
Sustantivo masculino y femenino
[editar]senhor ¦ plural: senhores ¦ femenino: senhora ¦ femenino plural: senhoras
Locuciones
[editar]- o senhor (pronombre personal de respeto)
- ser senhor de: controlar
- a senhora (pronombre personal de respeto)
- minha Nossa Senhora!: ¡Virgen santísima! (exclamación de asombro)
Véase también
[editar]Referencias y notas
[editar]- ↑ obsoleta
Categorías:
- Occitano
- OC:Palabras sin transcripción fonética
- OC:Palabras de etimología sin precisar
- OC:Sustantivos masculinos
- OC:Sustantivos
- Portugués
- PT:Palabras agudas
- PT:Palabras bisílabas
- PT:Rimas:oɾ
- PT:Rimas:ɔʁ
- PT:Palabras con varias grafías
- PT:Palabras provenientes del latín
- PT:Sustantivos masculinos
- PT:Sustantivos femeninos
- PT:Sustantivos
- PT:Sustantivos masculinos y femeninos
- PT:Sustantivos regulares