Ir al contenido

vanheta

De Wikcionario, el diccionario libre

Finés

[editar]
vanheta
pronunciación (AFI) /ˈvɑn.xe.tɑ(ʔ)/

Etimología

[editar]

del adjetivo vanha "viejo"

Verbo intransitivo

[editar]
1
Envejecer

Conjugación

[editar]
Conjugación de vanhetatipo: Kotus type 72 vanheta, no gradation []
Formas no personales (verboides)
Infinitivo 1 vanheta
vanhetakse¤
Infinitivo 2 vanheten
vanhetessa¤
vanhettaessa
Infinitivo 3 vanhenematta
vanhenemasta
vanhenemassa
vanhenemalla
vanheneman
vanhenemaan
vanhettaman
Infinitivo 4 vanheneminen
Infinitivo 5 vanhenemaisilla¤
Participio presente vanheneva
Participio pasado vanhenneet
vanhennut
Participio agente vanhenema
Participio negativo
Formas personales
Modo indicativo
1 sg. 2 sg. 3 sg. 4 sg. 5 sg. 6 sg.
Presente vanhenen
en vanhene
vanhenet
et vanhene
vanhenee
ei vanhene
vanhenemme
emme vanhene
vanhenette
ette vanhene
vanhenevat
eivät vanhene
Perfecto olen vanhennut
en ole vanhennut
olet vanhennut
et ole vanhennut
on vanhennut
ei ole vanhennut
olemme vanhenneet
emme ole vanhenneet
olette vanhenneet
ette ole vanhenneet
ovat vanhenneet
eivät ole vanhenneet
Pretérito vanhenin
en vanhennut
vanhenit
et vanhennut
vanheni
ei vanhennut
vanhenimme
emme vanhenneet
vanhenitte
ette vanhenneet
vanhenivat
eivät vanhenneet
Pluscuamperfecto olin vanhennut
en ollut vanhennut
olit vanhennut
et ollut vanhennut
oli vanhennut
ei ollut vanhennut
olimme vanhenneet
emme olleet vanhenneet
olitte vanhenneet
ette olleet vanhenneet
olivat vanhenneet
eivät olleet vanhenneet
Modo condicional
1 sg. 2 sg. 3 sg. 4 sg. 5 sg. 6 sg.
Presente vanhenisin
en vanhenisi
vanhenisit
et vanhenisi
vanhenisi
ei vanhenisi
vanhenisimme
emme vanhenisi
vanhenisitte
ette vanhenisi
vanhenisivat
eivät vanhenisi
Perfecto olisin vanhennut
en olisi vanhennut
olisit vanhennut
et olisi vanhennut
olisi vanhennut
ei olisi vanhennut
olisimme vanhenneet
emme olisi vanhenneet
olisitte vanhenneet
ette olisi vanhenneet
olisivat vanhenneet
eivät olisi vanhenneet
Modo potencial
1 sg. 2 sg. 3 sg. 4 sg. 5 sg. 6 sg.
Presente vanhennen
en vanhenne
vanhennet
et vanhenne
vanhennee
ei vanhenne
vanhennemme
emme vanhenne
vanhennette
ette vanhenne
vanhennevat
eivät vanhenne
Perfecto lienen vanhennut
en liene vanhennut
lienet vanhennut
et liene vanhennut
lienee vanhennut
ei liene vanhennut
lienemme vanhenneet
emme liene vanhenneet
lienette vanhenneet
ette liene vanhenneet
lienevät vanhenneet
eivät liene vanhenneet
Modo imperativo
2 sg. 3 sg. 4 sg. 5 sg. 6 sg.
Presente vanhene
älä vanhene
vanhetkoon
älköön vanhetko
vanhetkaamme
älkäämme vanhetko
vanhetkaa
älkää vanhetko
vanhetkoot
älkööt vanhetko
Perfecto olkoon vanhennut
älköön olko vanhennut
olkoot vanhenneet
älkööt olko vanhenneet
Leyenda: † arcaico, x no normativo, R raro, L literario, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, cambio ortográfico, irregularidad

Referencias y notas

[editar]