amistá
Apariencia
| amistá | |
| pronunciación (AFI) | [amisˈt̪a] |
| silabación | a-mis-tá |
| acentuación | aguda |
| longitud silábica | trisílaba |
| rima | a |
Forma verbal
[editar]- 1
- Segunda persona del singular (vos) del imperativo afirmativo de amistar.
- Uso: para el negativo se emplea el presente del subjuntivo.
- Relacionado: amista (tú).
Asturiano
[editar]| amistá | |
| pronunciación (AFI) | [amisˈt̪a] |
| silabación | a-mis-tá |
| acentuación | aguda |
| longitud silábica | trisílaba |
| rima | a |
Etimología
[editar]Si puedes, incorpórala: ver cómo.
Sustantivo femenino
[editar]- 1
- Amistad.
Extremeño
[editar]| amistá | |
| pronunciación (AFI) | /a.misˈta/ |
| silabación | a-mis-tá |
| acentuación | aguda |
| longitud silábica | trisílaba |
| rima | a |
Etimología
[editar]Si puedes, incorpórala: ver cómo.
Sustantivo femenino
[editar]amistá ¦ plural: amistais
Referencias y notas
[editar]- ↑ Ismael Carmona García. Diccionario de equivalencias castellano-estremeñu. 1.ª ed, 2017.
Categorías:
- Español
- ES:Palabras agudas
- ES:Palabras trisílabas
- ES:Rimas:a
- ES:Formas verbales en imperativo
- Asturiano
- AST:Palabras agudas
- AST:Palabras trisílabas
- AST:Rimas:a
- AST:Palabras de etimología sin precisar
- AST:Sustantivos femeninos
- AST:Sustantivos
- Extremeño
- EXT:Palabras agudas
- EXT:Palabras trisílabas
- EXT:Rimas:a
- EXT:Palabras de etimología sin precisar
- EXT:Sustantivos femeninos
- EXT:Sustantivos
- EXT:Sustantivos regulares