destroncarais
Apariencia
| destroncarais | |
| pronunciación (AFI) | [d̪est̪ɾõŋˈkaɾajs] |
| silabación | des-tron-ca-rais |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | tetrasílaba |
| variantes | destroncaseis |
| parónimos | destroncareis[1] |
| rima | a.ɾajs |
Forma verbal
[editar]- 1
- Segunda persona del plural (vosotros, vosotras) del pretérito imperfecto de subjuntivo de destroncar.
Referencias y notas
[editar]- ↑ futuro del subjuntivo, desusado