eir
Apariencia
Francés antiguo
[editar]| eir | |
| pronunciación | falta agregar |
Etimología 1
[editar]Del latín hērēdem, y este del protoindoeuropeo *ghe.
Sustantivo masculino
[editar]| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativo | eirs | eir |
| Oblicuo | eir | eirs |
- 1
- Heredero.
- Ejemplo:
Rou en fist son eir.→ Rollo lo hizo su heredero.Wace. Roman de Rou. Circa 1170.
- Ejemplo:
Romanche
[editar]| eir | |
| pronunciación | falta agregar |
| grafías alternativas | ir |
Etimología 1
[editar]Del latín īre, y este del protoindoeuropeo *h₁ey-.
Verbo intransitivo
[editar]- 1
- Ir.
- Ámbito: surmirano.