eskuma
Apariencia
| eskuma | |
| pronunciación (AFI) | [es̺.ˈku.ma] |
Etimología
[editar]Si puedes, incorpórala: ver cómo
Sustantivo
[editar]Adjetivo
[editar]Declinación
[editar]Declinación de eskuma tipo: sustantivo inanimado [▲▼]
| Indefinido | Singular | Plural | Proximal | |
|---|---|---|---|---|
| Absolutivo | indef. eskuma | sg. eskuma | pl. eskumak | prox. eskumok |
| Ergativo | indef. eskumak | sg. eskumak | pl. eskumek | prox. eskumok |
| Dativo | indef. eskumari | sg. eskumari | pl. eskumei | prox. eskumoi |
| Gen. posesivo | indef. eskumaren | sg. eskumaren | pl. eskumen | prox. eskumon |
| Comitativo | indef. eskumarekin | sg. eskumarekin | pl. eskumekin | prox. eskumokin |
| Causativo | indef. eskumarengatik | sg. eskumarengatik | pl. eskumengatik | prox. eskumongatik |
| Benefactivo | indef. eskumarentzat | sg. eskumarentzat | pl. eskumentzat | prox. eskumontzat |
| Instrumental | indef. eskumaz | sg. eskumaz | pl. eskumez | prox. eskumotaz |
| Gen. locativo | indef. eskumatako | sg. eskumako | pl. eskumetako | prox. eskumotako |
| Inesivo | indef. eskumatan | sg. eskuman | pl. eskumetan | prox. eskumotan |
| Ablativo | indef. eskumatatik | sg. eskumatik | pl. eskumetatik | prox. eskumotatik |
| Adlat. simple | indef. eskumatara | sg. eskumara | pl. eskumetara | prox. eskumotara |
| Adlat. comp. | indef. eskumatarako | sg. eskumarako | pl. eskumetarako | prox. eskumotarako |
| Adlat. final | indef. eskumataraino | sg. eskumaraino | pl. eskumetaraino | prox. eskumotaraino |
| Adlat. direcc. | indef. eskumatarantz | sg. eskumarantz | pl. eskumetarantz | prox. eskumotarantz |
| Partitivo | indef. eskumarik | ― | ― | ― |
| Prolativo | indef. eskumatzat | ― | ― | ― |