horizon
Apariencia
| horizon | |
| Received Pronunciation, General American, Standard Canadian (AFI) | /həˈɹaɪ.zən/ [həˈɹaɪ.zn̩] ⓘ |
| Australia (AFI) | /həˈɹɑe.zən/ |
| Nueva Zelanda (AFI) | /həˈɹaɪ.zən/ [həˈɹɑe̯.zn̩] |
| Sur de Asia (AFI) | /hɵˈrajzan/ |
Etimología
[editar]Del inglés medio orisonte, orisoun, del francés medio horizon, horizonte, del francés antiguo orisonte, orison, del latín horizōn, del griego antiguo ὁρίζων (horizōn), el participio del presente del verbo ὁρίζειν (horizein, 'limitar') y este de ὅρος (horos, 'límite')
Sustantivo
[editar]horizon ¦ plural: horizons
| horizon | |
| clásico (AFI) | /ˈho.ri.zon/ |
| eclesiástico (AFI) | /ˈo.ri.zon/ |
| silabación | ho-ri-zon |
| acentuación | esdrújula |
| longitud silábica | trisílaba |
| rima | o.ri.zon |
Etimología
[editar]Del griego antiguo ὁρίζων (horizōn), el participio del presente del verbo ὁρίζειν (horizein, 'limitar') y este de ὅρος (horos, 'límite')
Sustantivo
[editar]Declinación
[editar]Declinación de horizōn, horizontis tipo: tercera declinación, griego [▲▼]
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativo | sg. horizōn | pl. horizontēs |
| Genitivo | sg. horizontis, horizontos | pl. horizontum, horizontium |
| Dativo | sg. horizontī | pl. horizontibus |
| Acusativo | sg. horizontem, horizonta | pl. horizontēs, horizontās |
| Ablativo | sg. horizonte | pl. horizontibus |
| Vocativo | sg. horizōn | pl. horizontēs |