Ir al contenido

importunitate

De Wikcionario, el diccionario libre
importunitate
clásico (AFI) /im.por.tuˈni.ta.te/
eclesiástico (AFI) /im.por.tuˈni.ta.te/
silabación im-por-tu-ni-ta-te
acentuación esdrújula
longitud silábica hexasílaba
rima i.ta.te

Forma sustantiva

[editar]
1
Forma del ablativo singular de importunitas.

Rumano

[editar]
importunitate
pronunciación (AFI) / im.por.tu.ni.ta.te /
silabación im-por-tu-ni-ta-te
longitud silábica hexasílaba

Etimología

[editar]

Del francés importunité, y este del francés medio importunité, del latín importunitatem, del adjetivo importunus, de im- y portus, del protoindoeuropeo *prtu-, del verbo *per-.[1][2]

Sustantivo femenino

[editar]
1
Importunidad.

Declinación

[editar]
Declinación de importunitate(regular) []
Singular Plural
Nom./acc. indefinido sg.importunitate pl.
Gen./dat. indefinido sg.importunități pl.
Nom./acc. definido sg.importunitatea pl.
Gen./dat. definido sg.importunității pl.
Vocativo sg.importunitate, importunitateo pl.

Referencias y notas

[editar]
  1. «importunitate» en DEX online.
  2. «importunity» en Online Etymology Dictionary. Douglas Harper.