iníon
Apariencia
| iníon | |
| pronunciación (AFI) | /ɪˈnʲiːnˠ/ |
| grafías alternativas | inghean[1] |
Etimología 1
[editar]Del irlandés antiguo ingen (gaélico escocés nigheann, manés inneen), del irlandés primitivo ᚔᚅᚔᚌᚓᚐ, considerado derivado del protocéltico *eni-genā, aunque también se postula un préstamo del latín indigena.[2][3]
Sustantivo femenino
[editar]- 1
- Hija.
- Hiperónimo: bean.
- Ejemplo:
Do bhí aon iníon amháin aige gurb é an ainm a bhí uirthi Máire.→ Tenía una única hija, que se llamaba María la Blanca.Iníon an Cheannaí.
- Ejemplo:
Mhúscail mé an mhaidin sin agus bhí miníon Emily ina suí ar m'ucht. Tá sí dhá bhliain d'aois.Vincent Banville. Timpiste reidh le tarlú. 2007. ISBN: 9781905494668. OBS.: aistritheoir: Cathal Ó Manacháin
Declinación
[editar]Declinación de iníon (segunda declinación) [▲▼]
| Singular | Plural | Singular definido | Plural definido | |
|---|---|---|---|---|
| Nominativo | sg. iníon | pl. níonacha | sg. def. an iníon | pl. def. na hiníona |
| Genitivo | sg. iníne | pl. iníon | sg. def. na hiníne | pl. def. na n-iníon |
| Dativo | sg. inín | pl. iníona | sg. def. leis an iníon, don iníon | pl. def. leis na hiníona |
| Vocativo | sg. a iníon | pl. a iníona | ― | ― |
Declinación de iníon (segunda declinación) [▲▼]
| Singular | Plural | Singular definido | Plural definido | |
|---|---|---|---|---|
| Nominativo | sg. iníon | pl. iníona | sg. def. an iníon | pl. def. na hiníona |
| Genitivo | sg. iníne | pl. iníon | sg. def. na hiníne | pl. def. na n-iníon |
| Dativo | sg. inín | pl. iníona | sg. def. leis an iníon, don iníon | pl. def. leis na hiníona |
| Vocativo | sg. a iníon | pl. a iníona | ― | ― |
Referencias y notas
[editar]- ↑ obsoleto
- ↑ Alexander MacBain. An Etymological Dictionary of the Gaelic Language. Editorial: Stirling: E. MacKay. 2.ª ed, 1911.
- ↑ Tatyana A. Mikhailova. «How and why I-E 'daughter' was lost in Insular Celtic?». Pribram, 2010.