inno
Apariencia
| inno | |
| pronunciación (AFI) | /ˈin.no/ |
| grafías alternativas | hinno[1] |
Etimología
[editar]Del italiano antiguo inno y hinno, y estos del latín hymnus, del griego antiguo ὕμνος (hymnos).
Sustantivo masculino
[editar]inno ¦ plural: inni
- 1 Música
- Himno.
Locuciones
[editar]Locuciones [▲▼]
Información adicional
[editar]- Derivados: innario, inneggiare, innodia, innologia.
Véase también
[editar]Italiano antiguo
[editar]| inno | |
| pronunciación | falta agregar |
| grafías alternativas | hinno |
Etimología
[editar]Sustantivo masculino
[editar]- 1
- Himno.
| inno | |
| clásico (AFI) | /ˈin.no/ |
| eclesiástico (AFI) | /ˈin.no/ |
| silabación | in-no |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | bisílaba |
| rima | in.no |
Etimología
[editar]Si puedes, incorpórala: ver cómo
Verbo
[editar]- 1
- Nadar.
Referencias y notas
[editar]- ↑ obsoleta
Categorías:
- Italiano
- IT:Palabras con varias grafías
- IT:Palabras provenientes del italiano antiguo
- IT:Sustantivos masculinos
- IT:Sustantivos
- IT:Sustantivos regulares
- IT:Música
- Italiano antiguo
- ROA-OIT:Palabras sin transcripción fonética
- ROA-OIT:Palabras con varias grafías
- ROA-OIT:Palabras provenientes del latín
- ROA-OIT:Sustantivos masculinos
- ROA-OIT:Sustantivos
- Latín
- LA:Palabras llanas
- LA:Palabras bisílabas
- LA:Rimas:in.no
- LA:Palabras de etimología sin precisar
- LA:Verbos