istoric
Apariencia
Occitano
[editar]| istoric | |
| pronunciación (AFI) | /isˈturik/ |
Etimología
[editar]Del latín historicus, y este del griego antiguo ἱστορικός (historikós), de ἱστορία (historía), del verbo ἱστορεῖν (historeĩn), del protoindoeuropeo *wid-tor-, de *weid-.
Adjetivo
[editar]istoric ¦ plural: istorics, istoriqui ¦ femenino: istorica ¦ femenino plural: istoricas, istoricai
Rumano
[editar]| istoric | |
| pronunciación (AFI) | / is.to.rik / |
| silabación | is-to-ric |
| longitud silábica | trisílaba |
Etimología
[editar]Del latín historicus, y este del griego antiguo ἱστορικός (historikós), de ἱστορία (historía), del verbo ἱστορεῖν (historeĩn), del protoindoeuropeo *wid-tor-, de *weid-.
Adjetivo
[editar]- 1
- Histórico.[1]
- Sinónimos: cronologic, istoricesc, memorabil.
Sustantivo masculino y femenino
[editar]Véase también
[editar]Declinación
[editar]Declinación de istoric (regular) [▲▼]
| Masculino/neutro singular | Masculino/neutro plural | Femenino singular | Femenino plural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom./acc. indefinido | m./n. sg. istoric | m./n. pl. istorici | f. sg. istorică | f. pl. istorice |
| Nom./acc. definido | m./n. sg. istoricul | m./n. pl. istoricii | f. sg. istorica | f. pl. istoricele |
| Masculino singular | Masculino plural | Femenino/neutro singular | Femenino/neutro plural | |
| Gen./dat. indefinido | m. sg. istoric | m. pl. istorici | f./n. sg. istorice | f./n. pl. istorice |
| Gen./dat. definido | m. sg. istoricului | m. pl. istoricilor | f./n. sg. istoricei | f./n. pl. istoricelor |