kredi
| kredi | |
| pronunciación (AFI) | [ˈkɾe.di] |
Etimología
[editar]Del latín credo.
Verbo transitivo
[editar]- 1
- Creer.
Verbo intransitivo
[editar]- 2
- Creer.
Conjugación
[editar]Conjugación de kredi (regular) [▲▼]
| Infinitivo | kredi | ||
|---|---|---|---|
| Condicional | kredus | ||
| Imperativo | kredu | ||
| Presente | Pretérito | Futuro | |
| Personal | pres. kredas | pret. kredis | fut. kredos |
| Part. activo | pres. kredanta, kredantaj, kredantan, kredantajn | pret. kredinta, kredintaj, kredintan, kredintajn | fut. kredonta, kredontaj, kredontan, kredontajn |
| Part. activo nominal | pres. kredanto, kredantoj, kredanton, kredantojn | pret. kredinto, kredintoj, kredinton, kredintojn | fut. kredonto, kredontoj, kredonton, kredontojn |
| Part. activo adverbial | pres. kredante | pret. kredinte | fut. kredonte |
| Part. pasivo | pres. kredata, kredataj, kredatan, kredatajn | pret. kredita, kreditaj, kreditan, kreditajn | fut. kredota, kredotaj, kredotan, kredotajn |
| Part. pasivo nominal | pres. kredato, kredatoj, kredaton, kredatojn | pret. kredito, kreditoj, krediton, kreditojn | fut. kredoto, kredotoj, kredoton, kredotojn |
| Part. pasivo adverbial | pres. kredate | pret. kredite | fut. kredote |