larron
Apariencia
| larron | |
| pronunciación (AFI) | [la.ʁɔ̃] |
| homófonos | larrons |
Etimología
[editar]Del francés medio larron ('ladrón'), y este del francés antiguo larron o larrun, del latín latrōnem. Compárese el valón lâron. Véase también ladre y larcin.
Sustantivo masculino
[editar]larron ¦ plural: larrons
- 1
- Bandido, bandolero, chorizo, ladrón, ratero o salteador.
- Uso: anticuado.
- Sinónimos: bandit, bandit de grand chemin, brigand, larronneur, pillard, voleur, voleur de grand chemin.
Locuciones
[editar]Información adicional
[editar]- Derivados: larronne, larronneau, larronner, larronnesse.
Francés antiguo
[editar]| larron | |
| pronunciación | falta agregar |
| variantes | ladron, ladrun, larrun, lasrun |
Etimología
[editar]Del latín latrōnem.
Sustantivo masculino
[editar]| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativo | lerre | larron |
| Oblicuo | larron | larrons |
Francés medio
[editar]| larron | |
| pronunciación | falta agregar |
Etimología
[editar]Del francés antiguo larron y larrun, y estos del latín latrōnem.
Sustantivo masculino
[editar]| Singular | Plural |
|---|---|
| larron | larrons |
Referencias y notas
[editar]Categorías:
- Francés
- FR:Palabras provenientes del francés medio
- FR:Sustantivos masculinos
- FR:Sustantivos
- FR:Sustantivos regulares
- FR:Términos anticuados
- Francés antiguo
- FRO:Palabras provenientes del latín
- FRO:Sustantivos masculinos
- FRO:Sustantivos
- Francés medio
- FRM:Palabras provenientes del francés antiguo
- FRM:Sustantivos masculinos
- FRM:Sustantivos