manĝi
| manĝi | |
| pronunciación (AFI) | [ˈmanʤi] |
Etimología 1
[editar]Del italiano mangiare.
Verbo transitivo
[editar]- 1
- Comer.
- Ejemplo:
Conjugación
[editar]Conjugación de manĝi (regular) [▲▼]
| Infinitivo | manĝi | ||
|---|---|---|---|
| Condicional | manĝus | ||
| Imperativo | manĝu | ||
| Presente | Pretérito | Futuro | |
| Personal | pres. manĝas | pret. manĝis | fut. manĝos |
| Part. activo | pres. manĝanta, manĝantaj, manĝantan, manĝantajn | pret. manĝinta, manĝintaj, manĝintan, manĝintajn | fut. manĝonta, manĝontaj, manĝontan, manĝontajn |
| Part. activo nominal | pres. manĝanto, manĝantoj, manĝanton, manĝantojn | pret. manĝinto, manĝintoj, manĝinton, manĝintojn | fut. manĝonto, manĝontoj, manĝonton, manĝontojn |
| Part. activo adverbial | pres. manĝante | pret. manĝinte | fut. manĝonte |
| Part. pasivo | pres. manĝata, manĝataj, manĝatan, manĝatajn | pret. manĝita, manĝitaj, manĝitan, manĝitajn | fut. manĝota, manĝotaj, manĝotan, manĝotajn |
| Part. pasivo nominal | pres. manĝato, manĝatoj, manĝaton, manĝatojn | pret. manĝito, manĝitoj, manĝiton, manĝitojn | fut. manĝoto, manĝotoj, manĝoton, manĝotojn |
| Part. pasivo adverbial | pres. manĝate | pret. manĝite | fut. manĝote |