melómano
Apariencia
| melómano | |
| pronunciación (AFI) | [meˈlomano] |
| silabación | me-ló-ma-no |
| acentuación | esdrújula |
| longitud silábica | tetrasílaba |
| rima | o.ma.no |
Etimología
[editar]Del francés mélomane, acuñado hacia 1781 por el dramaturgo y músico francés Pierre-Augustin Caron de Beaumarchais[1] a partir de mélo-, del griego antiguo μελο-, forma combinatoria de μέλος (mélos), "canción, tonada", de origen incierto; y -mane, del griego antiguo -μανής (manés), forma adjetiva de μανία (manía), "pasión, entusiasmo, locura", de μαίνομαι (maínomai), "delirar", del protoindoeuropeo *mn̥yo-, en última instancia de *men-, "pensar"
Adjetivo
[editar]melómano ¦ plural: melómanos ¦ femenino: melómana ¦ femenino plural: melómanas
- 1 Música
- Aficionado apasionadamente por la música
- Uso: se emplea también como sustantivo.
Traducciones
[editar]Traducciones [▲▼]
- Alemán: [1] melomanisch (de).
- Catalán: [1] melòman (ca).
- Chino: [1] 歌唱狂者 (zh).
- Corso: [1] melomanu (co).
- Esperanto: [1] melomano (eo).
- Francés: [1] mélomane (fr).
- Gallego: [1] melómano (gl).
- Ido: [1] muzikamanto (io).
- Inglés: [1] music lover (en); melomaniac (en).
- Italiano: [1] melomane (it).
- Manés: [1] graihder kiaull (gv).
- Neerlandés: [1] melomaan (nl).
- Polaco: [1] meloman (pl).
- Portugués: [1] melômano (pt).
- Rumano: [1] meloman (ro).
- Sueco: [1] musikfantast (sv).
- Turco: [1] müziksever (tr).
- Vietnamita: [1] mê nhạc (vi).