Ir al contenido

orpo

De Wikcionario, el diccionario libre

Finés

[editar]
orpo
pronunciación (AFI) [ˈo̞rpo̞]
silabación or-po
longitud silábica bisílaba
rima orpo

Etimología 1

[editar]

del mismo ugrofinés *orpa como el estoniano orb y el húngaro árva, de la raíz protoindoeuropeo *hórbʰo-; compárelo al griego antiguo ὀρφανός y al armenio որբ.

Sustantivo

[editar]
1
Huérfano.

Adjetivo

[editar]
2
Solo.
  • Uso: en sentido figurado.

Información adicional

[editar]

Locuciones

[editar]

Declinación

[editar]
Declinación de orpo  tipo: Kotus type 1*E valo, p-v gradation [▲▼]
Singular Plural
Nominativo orpo orvot
Genitivo orvon orpojen
Partitivo orpoa orpoja
Inesivo orvossa orvoissa
Esivo orpona orpoina
Elativo orvosta orvoista
Ilativo orpoon orpoihin
Adesivo orvolla orvoilla
Adlativo orvolle orvoille
Abesivo orvotta orvoitta
Traslativo orvoksi orvoiksi
Instructivo orvoin
Comitativo orpoineen

Referencias y notas

[editar]