paperi
Finés
[editar]| paperi | |
| pronunciación (AFI) | /ˈpɑ.pe.ri/ |
Etimología
[editar]Si puedes, incorpórala: ver cómo
Sustantivo
[editar]| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativo | paperi | paperit |
| Genitivo | paperin | papereiden papereitten paperien (paperein)1 |
| Partitivo | paperia | papereita papereja |
| Acusativo | paperi | paperit |
| Acusativo 2 | paperin | |
| Inesivo | paperssa | papereissa |
| Elativo | paperista | papereista |
| Ilativo | paperiin | papereihin |
| Adesivo | paperilla | papereilla |
| Ablativo | paperilta | papereilta |
| Alativo | paperille | papereille |
| Esivo | paperina | papereina |
| Traslativo | paperiksi | papereiksi |
| Abesivo | paperitta | papereitta |
| Instructivo | paperein | |
| Comitativo | papereine (+ sufijo posesivo) | |
| 1 obsoleto | ||
| paperi | |
| pronunciación (AFI) | /pa.pe.ɾi/ |
| silabación | pa-pe-ri |
| longitud silábica | trisílaba |
Forma sustantiva
[editar]- 1
- Forma del dativo indefinido de paper.