rompi
| rompi | |
| pronunciación (AFI) | /ˈɾom.pi/ |
Etimología
[editar]Del latín rumpo.
Verbo transitivo
[editar]- 1
- Romper.
Conjugación
[editar]Conjugación de rompi (regular) [▲▼]
| Infinitivo | rompi | ||
|---|---|---|---|
| Condicional | rompus | ||
| Imperativo | rompu | ||
| Presente | Pretérito | Futuro | |
| Personal | pres. rompas | pret. rompis | fut. rompos |
| Part. activo | pres. rompanta, rompantaj, rompantan, rompantajn | pret. rompinta, rompintaj, rompintan, rompintajn | fut. romponta, rompontaj, rompontan, rompontajn |
| Part. activo nominal | pres. rompanto, rompantoj, rompanton, rompantojn | pret. rompinto, rompintoj, rompinton, rompintojn | fut. romponto, rompontoj, romponton, rompontojn |
| Part. activo adverbial | pres. rompante | pret. rompinte | fut. romponte |
| Part. pasivo | pres. rompata, rompataj, rompatan, rompatajn | pret. rompita, rompitaj, rompitan, rompitajn | fut. rompota, rompotaj, rompotan, rompotajn |
| Part. pasivo nominal | pres. rompato, rompatoj, rompaton, rompatojn | pret. rompito, rompitoj, rompiton, rompitojn | fut. rompoto, rompotoj, rompoton, rompotojn |
| Part. pasivo adverbial | pres. rompate | pret. rompite | fut. rompote |
Información adicional
[editar]- Derivado: rompiĝi (romperse)