ruta
Apariencia
| ruta | |
| pronunciación (AFI) | [ˈrut̪a] |
| silabación | ru-ta |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | bisílaba |
| rima | u.ta |
Etimología 1
[editar]Del francés route, y este del latín via rupta, camino abierto a través de un bosque.
Sustantivo femenino
[editar]ruta ¦ plural: rutas
- 1
- Faja de terreno despejado y, habitualmente, acondicionado, para el tránsito de personas y vehículos.
- Sinónimo: camino.
- 2
- Lugar físico o inmaterial por el que circulan cosas materiales o inmateriales.
- Sinónimo: camino.
- 3
- Trazado que incluye caminos y altos, por el que se realiza o piensa realizar un viaje.
- Sinónimos: derrotero, itinerario, rumbo.
- 4
- Camino de importancia preparado para el tránsito de vehículos.
- Ámbito: América del Sur.
- Sinónimo: carretera.
Sustantivo masculino
[editar]ruta ¦ plural: rutas
Locuciones
[editar]Información adicional
[editar]- Derivado: autorruta.
Véase también
[editar]Traducciones
[editar]Traducciones [▲▼]
- Alemán: Weg (de) (masculino); [4] Straße (de) (femenino); [3] Route (de) (femenino).
- Catalán: [2,3] ruta (ca) (femenino).
- Extremeño: [1-4] andil (ext) (masculino).
- Francés: [1-4] chemin (fr) (masculino); [4] route (fr) (femenino).
- Gallego: [2,3] ruta (gl) (femenino).
- Inglés: [1-3] way (en); [3] route (en); [4] road (en).
- Italiano: [1-3] cammino (it) (masculino).
- Alemán: [4] strada (de).
- Neerlandés: [1-3] weg (nl); [2] baan (nl) (común); route (nl) (común); spoor (nl) (neutro); tracé (nl) (neutro).
- Portugués: [1,2] caminho (pt) (masculino); [3] rota (pt) (femenino); [4] estrada (pt) (femenino).