Ir al contenido

telefon

De Wikcionario, el diccionario libre
icono de desambiguación Entradas similares:  Telefon, telèfon, telefòn
telefon
pronunciación (AFI) [teleˈfon]

Etimología

[editar]

Del francés téléphone.

Sustantivo

[editar]
1
Teléfono.

Friulano

[editar]
telefon
pronunciación falta agregar

Etimología

[editar]

Del francés téléphone, y este del griego antiguo τηλέ- (telé, 'distante') y φωνή (phoné, 'sonido').

Sustantivo masculino

[editar]
1 Tecnología
Teléfono.

Judeoespañol

[editar]
telefon
pronunciación falta agregar

Etimología

[editar]

Del francés téléphone, y este del griego antiguo τηλέ- (telé, 'distante') y φωνή (phoné, 'sonido').

Sustantivo masculino

[editar]
1 Tecnología
Teléfono (dispositivo comunicativo).

Interlingue (occidental)

[editar]
telefon
pronunciación falta agregar

Etimología

[editar]

Del francés téléphone, y este del griego antiguo τηλέ- (telé, 'distante') y φωνή (phoné, 'sonido').

Sustantivo

[editar]
1 Tecnología
Teléfono.

Papiamento

[editar]
telefon
pronunciación falta agregar
grafías alternativas telefòn

Etimología

[editar]

Del francés téléphone, y este del griego antiguo τηλέ- (telé, 'distante') y φωνή (phoné, 'sonido').

Sustantivo

[editar]
1 Tecnología
Teléfono.

Romanche

[editar]
telefon
pronunciación falta agregar

Etimología

[editar]

Del francés téléphone, y este del griego antiguo τηλέ- (telé, 'distante') y φωνή (phoné, 'sonido').

Sustantivo masculino

[editar]
1 Tecnología
Teléfono.

Información adicional

[editar]

Rumano

[editar]
telefon
pronunciación (AFI) /te.le.ˈfon/

Etimología

[editar]

Del francés téléphone, y este del griego antiguo τηλέ- (telé, 'distante') y φωνή (phoné, 'sonido').

Sustantivo neutro

[editar]
Un telefon. (1)
1 Tecnología
Teléfono.[1]

Declinación

[editar]
Declinación de telefon  (regular) [▲▼]
Singular Plural
Nom./acc. indefinido sg. telefon pl. telefoane
Gen./dat. indefinido sg. telefon pl. telefoane
Nom./acc. definido sg. telefonul pl. telefoanele
Gen./dat. definido sg. telefonului pl. telefoanelor
Vocativo sg. telefonule pl. telefoanelor

Información adicional

[editar]

Véase también

[editar]
telefon
pronunciación (AFI) [teləˈfoːn]

Etimología

[editar]

Del francés téléphone, y este del griego antiguo τηλέ- (telé, 'distante') y φωνή (phoné, 'voz').

Sustantivo común

[editar]
1 Tecnología
Teléfono.

Véase también

[editar]

Declinación

[editar]
Declinación de telefon  tipo: c-er [▲▼]
Indefinido
singular plural
Nominativo sg. telefon pl. telefoner
Genitivo sg. telefons pl. telefoners
Definido
singular plural
Nominativo sg. telefonen pl. telefonerna
Genitivo sg. telefonens pl. telefonernas

Referencias y notas

[editar]
  1. ↑ «telefon» en DEX online.