telefon
Apariencia
| telefon | |
| pronunciación (AFI) | [teleˈfon] |
Etimología
[editar]Del francés téléphone.
Sustantivo
[editar]- 1
- Teléfono.
Friulano
[editar]| telefon | |
| pronunciación | falta agregar |
Etimología
[editar]Del francés téléphone, y este del griego antiguo τηλέ- (telé, 'distante') y φωνή (phoné, 'sonido').
Sustantivo masculino
[editar]- 1 Tecnología
- Teléfono.
Judeoespañol
[editar]| telefon | |
| pronunciación | falta agregar |
Etimología
[editar]Del francés téléphone, y este del griego antiguo τηλέ- (telé, 'distante') y φωνή (phoné, 'sonido').
Sustantivo masculino
[editar]- 1 Tecnología
- Teléfono (dispositivo comunicativo).
Interlingue (occidental)
[editar]| telefon | |
| pronunciación | falta agregar |
Etimología
[editar]Del francés téléphone, y este del griego antiguo τηλέ- (telé, 'distante') y φωνή (phoné, 'sonido').
Sustantivo
[editar]- 1 Tecnología
- Teléfono.
Papiamento
[editar]| telefon | |
| pronunciación | falta agregar |
| grafías alternativas | telefòn |
Etimología
[editar]Del francés téléphone, y este del griego antiguo τηλέ- (telé, 'distante') y φωνή (phoné, 'sonido').
Sustantivo
[editar]- 1 Tecnología
- Teléfono.
Romanche
[editar]| telefon | |
| pronunciación | falta agregar |
Etimología
[editar]Del francés téléphone, y este del griego antiguo τηλέ- (telé, 'distante') y φωνή (phoné, 'sonido').
Sustantivo masculino
[editar]- 1 Tecnología
- Teléfono.
Información adicional
[editar]- Derivados: radiotelefon, telefonar, telefonic, telefonin.
Rumano
[editar]| telefon | |
| pronunciación (AFI) | /te.le.ˈfon/ |
Etimología
[editar]Del francés téléphone, y este del griego antiguo τηλέ- (telé, 'distante') y φωνή (phoné, 'sonido').
Sustantivo neutro
[editar]
Declinación
[editar]Declinación de telefon (regular) [▲▼]
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nom./acc. indefinido | sg. telefon | pl. telefoane |
| Gen./dat. indefinido | sg. telefon | pl. telefoane |
| Nom./acc. definido | sg. telefonul | pl. telefoanele |
| Gen./dat. definido | sg. telefonului | pl. telefoanelor |
| Vocativo | sg. telefonule | pl. telefoanelor |
Información adicional
[editar]- Derivados: telefona, telefonic, telefonie, telefonist.
Véase también
[editar]| telefon | |
| pronunciación (AFI) | [teləˈfoːn] |
Etimología
[editar]Del francés téléphone, y este del griego antiguo τηλέ- (telé, 'distante') y φωνή (phoné, 'voz').
Sustantivo común
[editar]- 1 Tecnología
- Teléfono.
Véase también
[editar]Declinación
[editar]Declinación de telefon tipo: c-er [▲▼]
| Indefinido | ||
|---|---|---|
| singular | plural | |
| Nominativo | sg. telefon | pl. telefoner |
| Genitivo | sg. telefons | pl. telefoners |
| Definido | ||
| singular | plural | |
| Nominativo | sg. telefonen | pl. telefonerna |
| Genitivo | sg. telefonens | pl. telefonernas |
Referencias y notas
[editar]Categorías:
- Desambiguaciones
- Azerí
- AZ:Palabras provenientes del francés
- AZ:Sustantivos
- Friulano
- FUR:Palabras sin transcripción fonética
- FUR:Palabras provenientes del francés
- FUR:Sustantivos masculinos
- FUR:Sustantivos
- FUR:Tecnología
- Judeoespañol
- LAD:Palabras sin transcripción fonética
- LAD:Palabras provenientes del francés
- LAD:Sustantivos masculinos
- LAD:Sustantivos
- LAD:Tecnología
- Interlingue (occidental)
- IE:Palabras sin transcripción fonética
- IE:Palabras provenientes del francés
- IE:Sustantivos
- IE:Tecnología
- Papiamento
- PAP:Palabras sin transcripción fonética
- PAP:Palabras con varias grafías
- PAP:Palabras provenientes del francés
- PAP:Sustantivos
- PAP:Tecnología
- Romanche
- RM:Palabras sin transcripción fonética
- RM:Palabras provenientes del francés
- RM:Sustantivos masculinos
- RM:Sustantivos
- RM:Tecnología
- Rumano
- RO:Palabras provenientes del francés
- RO:Sustantivos neutros
- RO:Sustantivos
- RO:Tecnología
- RO:Sustantivos regulares
- Sueco
- SV:Palabras provenientes del francés
- SV:Sustantivos comunes
- SV:Sustantivos
- SV:Tecnología
- SV:Sustantivos c-er