-anus
Apariencia
| -anus | |
| clásico (AFI) | /ˈaː.nus/ |
| eclesiástico (AFI) | /ˈa.nus/ |
| silabación | ā-nus |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | bisílaba |
| variantes | -iānus |
| rimas | a.nus, aː.nus |
Etimología 1
[editar]Del protoitálico *-ānos, y este del protoindoeuropeo *-nos.[1]
→ -nus.
Sufijo
[editar]Declinación
[editar]Declinación de -ānus, -āna, -ānum tipo: primera y segunda declinación [▲▼]
| Singular | |||
|---|---|---|---|
| Masculino | Femenino | Neutro | |
| Nominativo | m. -ānus | f. -āna | n. -ānum |
| Genitivo | m. -ānī | f. -ānae | n. -ānī |
| Dativo | m. -ānō | f. -ānae | n. -ānō |
| Acusativo | m. -ānum | f. -ānam | n. -ānum |
| Ablativo | m. -ānō | f. -ānā | n. -ānō |
| Vocativo | m. -āne | f. -āna | n. -ānum |
| Plural | |||
| Masculino | Femenino | Neutro | |
| Nominativo | m. -ānī | f. -ānae | n. -āna |
| Genitivo | m. -ānōrum | f. -ānārum | n. -ānōrum |
| Dativo | m. -ānīs | f. -ānīs | n. -ānīs |
| Acusativo | m. -ānōs | f. -ānās | n. -āna |
| Ablativo | m. -ānīs | f. -ānīs | n. -ānīs |
| Vocativo | m. -ānī | f. -ānae | n. -āna |
Referencias y notas
[editar]- ↑ D. Gary Miller. Latin Suffixal Derivatives in English and their Indo-European Ancestry. Página 153. Editorial: Oxford University Press. Oxford, 2006. ISBN: 0199285055.
- ↑ Oxford Latin Dictionary. Editado por: P. G. W. Glare. Editorial: Oxford University Press. Oxford, 1983.