Ir al contenido

branka

De Wikcionario, el diccionario libre
branka
pronunciación (AFI) /bɾan.ka/
silabación bran-ka
longitud silábica bisílaba

Etimología

[editar]

Si puedes, incorpórala: ver cómo

Sustantivo inanimado

[editar]
1 Náutica
Proa

Véase también

[editar]

Declinación

[editar]
Declinación de brankatipo: sustantivo inanimado []
Indefinido Singular Plural Proximal
Absolutivo indef.branka sg.branka pl.brankak prox.brankok
Ergativo indef.brankak sg.brankak pl.brankek prox.brankok
Dativo indef.brankari sg.brankari pl.brankei prox.brankoi
Gen. posesivo indef.brankaren sg.brankaren pl.branken prox.brankon
Comitativo indef.brankarekin sg.brankarekin pl.brankekin prox.brankokin
Causativo indef.brankarengatik sg.brankarengatik pl.brankengatik prox.brankongatik
Benefactivo indef.brankarentzat sg.brankarentzat pl.brankentzat prox.brankontzat
Instrumental indef.brankaz sg.brankaz pl.brankez prox.brankotaz
Gen. locativo indef.brankatako sg.brankako pl.branketako prox.brankotako
Inesivo indef.brankatan sg.brankan pl.branketan prox.brankotan
Ablativo indef.brankatatik sg.brankatik pl.branketatik prox.brankotatik
Adlat. simple indef.brankatara sg.brankara pl.branketara prox.brankotara
Adlat. comp. indef.brankatarako sg.brankarako pl.branketarako prox.brankotarako
Adlat. final indef.brankataraino sg.brankaraino pl.branketaraino prox.brankotaraino
Adlat. direcc. indef.brankatarantz sg.brankarantz pl.branketarantz prox.brankotarantz
Partitivo indef.brankarik
Prolativo indef.brankatzat

Referencias y notas

[editar]