branka
Apariencia
| branka | |
| pronunciación (AFI) | /bɾan.ka/ |
| silabación | bran-ka |
| longitud silábica | bisílaba |
Etimología
[editar]Si puedes, incorpórala: ver cómo
Sustantivo inanimado
[editar]- 1 Náutica
- Proa
Véase también
[editar]Declinación
[editar]Declinación de branka tipo: sustantivo inanimado [▲▼]
| Indefinido | Singular | Plural | Proximal | |
|---|---|---|---|---|
| Absolutivo | indef. branka | sg. branka | pl. brankak | prox. brankok |
| Ergativo | indef. brankak | sg. brankak | pl. brankek | prox. brankok |
| Dativo | indef. brankari | sg. brankari | pl. brankei | prox. brankoi |
| Gen. posesivo | indef. brankaren | sg. brankaren | pl. branken | prox. brankon |
| Comitativo | indef. brankarekin | sg. brankarekin | pl. brankekin | prox. brankokin |
| Causativo | indef. brankarengatik | sg. brankarengatik | pl. brankengatik | prox. brankongatik |
| Benefactivo | indef. brankarentzat | sg. brankarentzat | pl. brankentzat | prox. brankontzat |
| Instrumental | indef. brankaz | sg. brankaz | pl. brankez | prox. brankotaz |
| Gen. locativo | indef. brankatako | sg. brankako | pl. branketako | prox. brankotako |
| Inesivo | indef. brankatan | sg. brankan | pl. branketan | prox. brankotan |
| Ablativo | indef. brankatatik | sg. brankatik | pl. branketatik | prox. brankotatik |
| Adlat. simple | indef. brankatara | sg. brankara | pl. branketara | prox. brankotara |
| Adlat. comp. | indef. brankatarako | sg. brankarako | pl. branketarako | prox. brankotarako |
| Adlat. final | indef. brankataraino | sg. brankaraino | pl. branketaraino | prox. brankotaraino |
| Adlat. direcc. | indef. brankatarantz | sg. brankarantz | pl. branketarantz | prox. brankotarantz |
| Partitivo | indef. brankarik | ― | ― | ― |
| Prolativo | indef. brankatzat | ― | ― | ― |