caelebs
Apariencia
| caelebs | |
| clásico (AFI) | [ˈkaɪ.lɛps] |
Etimología
[editar]Del protoitálico *kaili-b-i-/*kaili-f-i- (el sufijo -b/f- en la reconstrucción no se puede asegurar), y este del protoindoeuropeo *keh₂i-lo- ("entero").[1] Compárese el prusiano antiguo kailūstiskan ('salud'), el eslavo eclesiástico antiguo cělъ ('entero') y el gótico 𐌷𐌰𐌹𐌻𐍃 (hails "entero", "sano").[1] → caelum
Adjetivo
[editar]Declinación
[editar]Declinación de caelebs, caelebs, caelebs tipo: tercera declinación, dos terminaciones [▲▼]
| Singular | |||
|---|---|---|---|
| Masculino | Femenino | Neutro | |
| Nominativo | m. caelebs | f. caelebs | n. caelebs |
| Genitivo | m. caelibis | f. caelibis | n. caelibis |
| Dativo | m. caelibī | f. caelibī | n. caelibī |
| Acusativo | m. caelibem | f. caelibem | n. caelebs |
| Ablativo | m. caelibe | f. caelibe | n. caelibe |
| Vocativo | m. caelebs | f. caelebs | n. caelebs |
| Plural | |||
| Masculino | Femenino | Neutro | |
| Nominativo | m. caelibēs | f. caelibēs | n. ― |
| Genitivo | m. caelibum | f. caelibum | n. caelibum |
| Dativo | m. caelibibus | f. caelibibus | n. caelibibus |
| Acusativo | m. caelibīs, caelibēs | f. caelibīs, caelibēs | n. ― |
| Ablativo | m. caelibibus | f. caelibibus | n. caelibibus |
| Vocativo | m. caelibēs | f. caelibēs | n. ― |
| No hay formas del neutro atestiguadas antes del neolatín. | |||
Referencias y notas
[editar]- 1 2 Michiel de Vaan. Etymological Dictionary of Latin and the Other Italic Languages. Página 80. Editorial: Leiden. Brill, 2008. ISBN: 9789004167971.