campanario
Apariencia
| campanario | |
| pronunciación (AFI) | [kãmpaˈnaɾjo] ⓘ |
| silabación | cam-pa-na-rio |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | tetrasílaba |
| rima | a.ɾjo |
Etimología
[editar]Sustantivo masculino
[editar]campanario ¦ plural: campanarios
Véase también
[editar]
Wikipedia en español tiene un artículo sobre campanario.
Traducciones
[editar]Gallego
[editar]| campanario | |
| pronunciación (AFI) | [kɑmpaˈnaɾjʊ] |
| silabación | cam-pa-na-rio |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | tetrasílaba |
| rima | a.ɾjo |
Etimología
[editar]Si puedes, incorpórala: ver cómo.
Sustantivo masculino
[editar]campanario ¦ plural: campanarios
- 1 Arquitectura
- Campanario.
Referencias y notas
[editar]- ↑ «campanario» en Diccionario de la lengua castellana (RAE). Página 188. Editorial: Sucesores de Hernando. 14.ª ed, Madrid, 1914.
- ↑ Diccionario de la Lengua Española. Editorial: Real Academia Española y Espasa-Calpe. 21.ª ed, Madrid, 1992. ISBN: 8423943992.
- ↑ «campanario» en Diccionario del Español Actual. Editorial: fundación BBVA. Bilbao.
Categorías:
- Español
- ES:Palabras llanas
- ES:Palabras tetrasílabas
- ES:Rimas:a.ɾjo
- ES:Palabras con el sufijo -ario
- ES:Sustantivos masculinos
- ES:Sustantivos
- ES:Sustantivos regulares
- ES:Textiles
- ES:Plantas
- Gallego
- GL:Palabras llanas
- GL:Palabras tetrasílabas
- GL:Rimas:a.ɾjo
- GL:Palabras de etimología sin precisar
- GL:Sustantivos masculinos
- GL:Sustantivos
- GL:Sustantivos regulares
- GL:Arquitectura