circumitus
Apariencia
| circumitus | |
| clásico (AFI) | /kirˈku.mi.tus/ |
| eclesiástico (AFI) | /t͡ʃirˈku.mi.tus/ |
| silabación | cir-cu-mi-tus |
| acentuación | esdrújula |
| longitud silábica | tetrasílaba |
| rima | u.mi.tus |
Forma verbal
[editar]- 1
- Participio perfecto pasivo de circumeō.
Declinación
[editar]Declinación de circumitus, circumita, circumitum tipo: primera y segunda declinación [▲▼]
| Singular | |||
|---|---|---|---|
| Masculino | Femenino | Neutro | |
| Nominativo | m. circumitus | f. circumita | n. circumitum |
| Genitivo | m. circumitī | f. circumitae | n. circumitī |
| Dativo | m. circumitō | f. circumitae | n. circumitō |
| Acusativo | m. circumitum | f. circumitam | n. circumitum |
| Ablativo | m. circumitō | f. circumitā | n. circumitō |
| Vocativo | m. circumite | f. circumita | n. circumitum |
| Plural | |||
| Masculino | Femenino | Neutro | |
| Nominativo | m. circumitī | f. circumitae | n. circumita |
| Genitivo | m. circumitōrum | f. circumitārum | n. circumitōrum |
| Dativo | m. circumitīs | f. circumitīs | n. circumitīs |
| Acusativo | m. circumitōs | f. circumitās | n. circumita |
| Ablativo | m. circumitīs | f. circumitīs | n. circumitīs |
| Vocativo | m. circumitī | f. circumitae | n. circumita |