decimus
Apariencia
| decimus | |
| clásico (AFI) | /ˈde.ki.mus/ |
| eclesiástico (AFI) | /ˈde.t͡ʃi.mus/ |
| silabación | de-ci-mus |
| acentuación | esdrújula |
| longitud silábica | trisílaba |
| variantes | decumus[1] |
| rimas | e.ki.mus, e.t͡ʃi.mus |
| Numerales latinos | |||
| ← IX | X | XI → | |
|---|---|---|---|
| Cardinal: | decem | ||
| Ordinal: | decimus | ||
| Distributivo: | dēnī | ||
| Adverbial: | deciēs | ||
Etimología
[editar]Del protoitálico *dekamo-, del protoindoeuropeo *deḱm-to-.[2] Compárese con evolución similar al latín (*deḱm-(H)o-) el sánscrito दशम (daśamá) y el avéstico dasəma-, mientras que el resto retuvieron *-to-, así el griego antiguo δέκατος (dékatos), el gótico 𐍄𐌰𐌹𐌷𐌿𐌽𐌳𐌰 (taihunda), el lituano dešimtas y el tocario B śkante.[2][3]
Adjetivo ordinal
[editar]- 1
- Décimo.
Declinación
[editar]Declinación de decimus, decima, decimum tipo: primera y segunda declinación [▲▼]
| Singular | |||
|---|---|---|---|
| Masculino | Femenino | Neutro | |
| Nominativo | m. decimus | f. decima | n. decimum |
| Genitivo | m. decimī | f. decimae | n. decimī |
| Dativo | m. decimō | f. decimae | n. decimō |
| Acusativo | m. decimum | f. decimam | n. decimum |
| Ablativo | m. decimō | f. decimā | n. decimō |
| Vocativo | m. decime | f. decima | n. decimum |
| Plural | |||
| Masculino | Femenino | Neutro | |
| Nominativo | m. decimī | f. decimae | n. decima |
| Genitivo | m. decimōrum | f. decimārum | n. decimōrum |
| Dativo | m. decimīs | f. decimīs | n. decimīs |
| Acusativo | m. decimōs | f. decimās | n. decima |
| Ablativo | m. decimīs | f. decimīs | n. decimīs |
| Vocativo | m. decimī | f. decimae | n. decima |
Referencias y notas
[editar]- ↑ arcaica
- 1 2 Michiel de Vaan. Etymological Dictionary of Latin and the Other Italic Languages. Páginas 163-64. Editorial: Leiden. Brill, 2008. ISBN: 9789004167971.
- ↑ Andrew Sihler. New Comparative Grammar of Greek and Latin. Editorial: Oxford University Press. 1994.