introducere
Apariencia
| introducere | |
| clásico (AFI) | /in.troːˈduː.ke.re/ |
| eclesiástico (AFI) | /in.troˈdu.t͡ʃe.re/ |
| silabación | in-trō-dū-ce-re |
| acentuación | esdrújula |
| longitud silábica | pentasílaba |
| rimas | uː.ke.re, u.t͡ʃe.re |
Forma verbal
[editar]- 1
- Infinitivo presente activo de intrōdūcō.
Rumano
[editar]| introducere | |
| pronunciación (AFI) | introdúcere /in.troˈdu.t͡ʃe.re/ |
| silabación | in-tro-dú-ce-re |
| acentuación | esdrújula |
| longitud silábica | pentasílaba |
| rima | u.t͡ʃe.re |
Etimología
[editar]Del latín intrōdūcere.
Sustantivo femenino
[editar]- 1
- Introducción.[1]
- 2
- Comprensión o inclusión.[1]
- Sinónimos: cuprindere, includere, înglobare, inserare, inserție.
- Antónimos: excludere, excluziune, înlăturare.
- 3
- Implementación.[1]
- Sinónimo: implementare.
- 4
- Comienzo o iniciación.[1]
- Sinónimo: inițiere.
- 5
- Institución o acto de instituir.[1]
- Sinónimo: instituire.
- 6
- Preámbulo.[1]
- Sinónimos: preambul, preliminarii.
- 7
- Prefacio.[1]
- Sinónimo: prefață.
Declinación
[editar]Declinación de introducere (regular) [▲▼]
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nom./acc. indefinido | sg. introducere | pl. introduceri |
| Gen./dat. indefinido | sg. introduceri | pl. introduceri |
| Nom./acc. definido | sg. introducerea | pl. introducerile |
| Gen./dat. definido | sg. introducerii | pl. introducerilor |
| Vocativo | sg. introducere, introducereo | pl. introducerilor |