Ir al contenido

iuvenis

De Wikcionario, el diccionario libre
iuvenis
clásico (AFI) /ˈju.we.nis/
eclesiástico (AFI) /ˈju.ve.nis/
silabación iu-ve-nis
acentuación esdrújula
longitud silábica trisílaba
grafías alternativas juvenis[1]
rimas u.we.nis, u.ve.nis

Etimología

[editar]

Del protoitálico *juwen-, y este del protoindoeuropeo *h₂yéwHō ("el que posee fuerza vital").[2] Compárese el sánscrito युवन् (yuvan, "joven"), el lituano jáunas ("joven"), el eslavo eclesiástico antiguo junъ y el gótico 𐌾𐌿𐌽𐌳- (jund-, "juventud").[2]
aevum, iūgis, iūs, iuvencus

Adjetivo

[editar]
 Comparación
Comparativo:  iuvenior
iunior
Superlativo:  iuvenissimus
1
Joven.
  • Uso: no tiene neutro
  • Antónimo: senex

Sustantivo masculino y femenino

[editar]
2
El joven, la joven.

Declinación

[editar]
Declinación de iuvenis, iuvenistipo: tercera declinación []
Singular Plural
Nominativo sg.iuvenis pl.iuvenēs
Genitivo sg.iuvenis pl.iuvenum
Dativo sg.iuvenī pl.iuvenibus
Acusativo sg.iuvenem pl.iuvenēs
Ablativo sg.iuvene pl.iuvenibus
Vocativo sg.iuvenis pl.iuvenēs
Declinación de iuvenis, iuvenis, iuvenistipo: tercera declinación, dos terminaciones []
Singular
Masculino Femenino Neutro
Nominativo m.iuvenis f.iuvenis n.iuvenis
Genitivo m.iuvenis f.iuvenis n.iuvenis
Dativo m.iuvenī f.iuvenī n.iuvenī
Acusativo m.iuvenem f.iuvenem n.iuvenis
Ablativo m.iuvene f.iuvene n.iuvene
Vocativo m.iuvenis f.iuvenis n.iuvenis
Plural
Masculino Femenino Neutro
Nominativo m.iuvenēs f.iuvenēs n.iuvena
Genitivo m.iuvenum f.iuvenum n.iuvenum
Dativo m.iuvenibus f.iuvenibus n.iuvenibus
Acusativo m.iuvenīs, iuvenēs f.iuvenīs, iuvenēs n.iuvena
Ablativo m.iuvenibus f.iuvenibus n.iuvenibus
Vocativo m.iuvenēs f.iuvenēs n.iuvena

Información adicional

[editar]

Descendientes

[editar]
Descendientes []

Referencias y notas

[editar]
  1. medieval
  2. 1 2 Michiel de Vaan. Etymological Dictionary of Latin and the Other Italic Languages. Páginas 317-18. Editorial: Leiden. Brill, 2008. ISBN: 9789004167971.