Ir al contenido

koira

De Wikcionario, el diccionario libre

Carelio

[editar]
koira
pronunciación falta agregar

Etimología 1

[editar]

Del protourálico *kojra o *kojera, y este de la raíz *koj(e), "macho". Compárese el estonio koer.

Sustantivo

[editar]
1
(Canis lupus) Perro.

Finés

[editar]
koira
pronunciación (AFI) [ˈko̞i̯rɑ̝]
silabación koi-ra
longitud silábica bisílaba
rima oi̯rɑ

Etimología 1

[editar]

Del protourálico *kojra o *kojera, y este de la raíz *koj(e), "macho". Compárese koiras o el estonio koer.

Sustantivo

[editar]
1
(Canis lupus) Perro.
2
Policía militar.
  • Uso: jergal

Locuciones

[editar]

Declinación

[editar]
Declinación de koiratipo: Kotus type 10 koira, no gradation []
Singular Plural
Nominativo koira koirat
Genitivo koiran koirien
Partitivo koiraa koiria
Inesivo koirassa koirissa
Esivo koirana koirina
Elativo koirasta koirista
Ilativo koiraan koiriin
Adesivo koiralla koirilla
Adlativo koiralle koirille
Abesivo koiratta koiritta
Traslativo koiraksi koiriksi
Instructivo koirin
Comitativo koirineen

Izoriano

[editar]
koira
pronunciación falta agregar

Etimología

[editar]

Del protourálico *kojra o *kojera, y este de la raíz *koj(e), "macho". Compárese el estonio koer.

Sustantivo

[editar]
1
(Canis lupus) Perro.

Referencias y notas

[editar]