lubricus
| lubricus | |
| clásico (AFI) | /ˈlu.bri.kus/ |
| eclesiástico (AFI) | /ˈlu.bri.kus/ |
| silabación | lu-bri-cus |
| acentuación | esdrújula |
| longitud silábica | trisílaba |
| rima | u.bri.kus |
Etimología
[editar]De origen incierto. Lewis y Short lo emparentan con el griego antiguo λισσός (lissós) y con γλίσχρος (glisjós). Pokorny, a su vez, lo remonta a una raíz protoindoeuropea *sleubh-.[1]
Adjetivo
[editar]Declinación
[editar]Declinación de lūbricus, lūbrica, lūbricum tipo: primera y segunda declinación [▲▼]
| Singular | |||
|---|---|---|---|
| Masculino | Femenino | Neutro | |
| Nominativo | m. lūbricus | f. lūbrica | n. lūbricum |
| Genitivo | m. lūbricī | f. lūbricae | n. lūbricī |
| Dativo | m. lūbricō | f. lūbricae | n. lūbricō |
| Acusativo | m. lūbricum | f. lūbricam | n. lūbricum |
| Ablativo | m. lūbricō | f. lūbricā | n. lūbricō |
| Vocativo | m. lūbrice | f. lūbrica | n. lūbricum |
| Plural | |||
| Masculino | Femenino | Neutro | |
| Nominativo | m. lūbricī | f. lūbricae | n. lūbrica |
| Genitivo | m. lūbricōrum | f. lūbricārum | n. lūbricōrum |
| Dativo | m. lūbricīs | f. lūbricīs | n. lūbricīs |
| Acusativo | m. lūbricōs | f. lūbricās | n. lūbrica |
| Ablativo | m. lūbricīs | f. lūbricīs | n. lūbricīs |
| Vocativo | m. lūbricī | f. lūbricae | n. lūbrica |