Ir al contenido

magnanimus

De Wikcionario, el diccionario libre
magnanimus
clásico (AFI) /magˈna.ni.mus/
eclesiástico (AFI) /maɲˈɲa.ni.mus/
silabación mag-na-ni-mus
acentuación esdrújula
longitud silábica tetrasílaba
rima a.ni.mus

Etimología

[editar]

Compuesto de magnus ('grande') y animus ('ánimo')

Adjetivo

[editar]
1
Magnánimo.

Descendientes

[editar]
Descendientes []

Declinación

[editar]
Declinación de magnanimus, magnanima, magnanimumtipo: primera y segunda declinación []
Singular
Masculino Femenino Neutro
Nominativo m.magnanimus f.magnanima n.magnanimum
Genitivo m.magnanimī f.magnanimae n.magnanimī
Dativo m.magnanimō f.magnanimae n.magnanimō
Acusativo m.magnanimum f.magnanimam n.magnanimum
Ablativo m.magnanimō f.magnanimā n.magnanimō
Vocativo m.magnanime f.magnanima n.magnanimum
Plural
Masculino Femenino Neutro
Nominativo m.magnanimī f.magnanimae n.magnanima
Genitivo m.magnanimōrum f.magnanimārum n.magnanimōrum
Dativo m.magnanimīs f.magnanimīs n.magnanimīs
Acusativo m.magnanimōs f.magnanimās n.magnanima
Ablativo m.magnanimīs f.magnanimīs n.magnanimīs
Vocativo m.magnanimī f.magnanimae n.magnanima

Referencias y notas

[editar]