meas
Apariencia
| meas | |
| pronunciación (AFI) | [ˈmeas] |
| silabación | me-as |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | bisílaba |
| rima | e.as |
Forma verbal
[editar]- 1
- Segunda persona del singular (tú) del presente de indicativo de mear.
Gaélico escocés
[editar]| meas | |
| pronunciación | falta agregar |
Etimología
[editar]Si puedes, incorpórala: ver cómo
Sustantivo masculino
[editar]| meas | |
| clásico (AFI) | /ˈme.aːs/ |
| eclesiástico (AFI) | /ˈme.as/ |
| silabación | me-ās |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | bisílaba |
| rimas | e.aːs, e.as |
Forma pronominal
[editar]- 1
- Forma del acusativo femenino plural de meus .
Referencias y notas
[editar]Categorías:
- Español
- ES:Palabras llanas
- ES:Palabras bisílabas
- ES:Rimas:e.as
- ES:Formas verbales en indicativo
- Gaélico escocés
- GD:Palabras sin transcripción fonética
- GD:Palabras de etimología sin precisar
- GD:Sustantivos masculinos
- GD:Sustantivos
- GD:Lista Swadesh
- GD:Botánica
- GD:Alimentos
- Latín
- LA:Palabras llanas
- LA:Palabras bisílabas
- LA:Rimas:e.aːs
- LA:Rimas:e.as
- LA:Formas pronominales en acusativo
- LA:Formas pronominales en plural
- LA:Formas pronominales en femenino