medicino
Apariencia
| medicino | |
| seseante (AFI) | [með̞iˈsino] |
| no seseante (AFI) | [með̞iˈθino] |
| silabación | me-di-ci-no |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | tetrasílaba |
| rima | i.no |
Forma verbal
[editar]- 1
- Primera persona del singular (yo) del presente de indicativo de medicinar o de medicinarse.
| medicino | |
| pronunciación (AFI) | /me.diˈt͡si.no/ |
| silabación | me-di-ci-no |
| longitud silábica | tetrasílaba |
| rima | i.no |
Etimología
[editar]Si puedes, incorpórala: ver cómo.
Sustantivo
[editar]medicino ¦ plural: medicinoj ¦ acusativo: medicinon ¦ acusativo plural: medicinojn