Ir al contenido

noster

De Wikcionario, el diccionario libre
noster
clásico (AFI) /ˈno.ster/
eclesiástico (AFI) /ˈno.ster/
silabación no-ster
acentuación llana
longitud silábica bisílaba
rima o.ster

Etimología 1

[editar]

Del protoitálico *nos-tero-, y este del protoindoeuropeo *ns-tero-.[1]
nōs ('nosotros').

Pronombre posesivo

[editar]
1
Nuestro.

Declinación

[editar]
Declinación de noster, nostra, nostrumtipo: primera y segunda declinación []
Singular
Masculino Femenino Neutro
Nominativo m.noster f.nostra n.nostrum
Genitivo m.nostrī f.nostrae n.nostrī
Dativo m.nostrō f.nostrae n.nostrō
Acusativo m.nostrum f.nostram n.nostrum
Ablativo m.nostrō f.nostrā n.nostrō
Vocativo m.noster f.nostra n.nostrum
Plural
Masculino Femenino Neutro
Nominativo m.nostrī f.nostrae n.nostra
Genitivo m.nostrōrum f.nostrārum n.nostrōrum
Dativo m.nostrīs f.nostrīs n.nostrīs
Acusativo m.nostrōs f.nostrās n.nostra
Ablativo m.nostrīs f.nostrīs n.nostrīs
Vocativo m.nostrī f.nostrae n.nostra

Referencias y notas

[editar]
  1. Michiel de Vaan. Etymological Dictionary of Latin and the Other Italic Languages. Página 413. Editorial: Leiden. Brill, 2008. ISBN: 9789004167971.