pić

Polaco

pić
pronunciación (AFI)	/pit͡ɕ/

Del protoeslavo *piti ('beber').

1

Beber, tomar (líquidos)

2

Beber, tomar (alcohol)

3

Insinuar algo negativo sobre alguien, lanzar una pulla

Derivados: dopijać, odpijać, podpijać, popijać, przepijać, upijać, wpijać, wypijać, pijaczka, pijak, pijalnia, pijaństwo, pijanica, pijawa, pijus, pijacki, pijany, pitny

Conjugación de pić paradigma: pić (clase Xa, regular) perfectivo: wypić [▲▼]

Formas no personales (verboides)
Infinitivo	pić
Participio adverbial presente	pijąc
Participio adjetival activo	pijący, pijąca, pijące
Sustantivo verbal	picie
Pretérito impersonal	pito
Formas personales
Modo indicativo
	ja	ty	on, ona, ono	my	wy	oni, one
Presente	ja piję	ty pijesz	on, ona, ono pije	my pijemy	wy pijecie	oni, one piją
Pretérito	ja piłem, piłam	ty piłeś, piłaś	on, ona, ono pił, piła, piło	my piliśmy, piłyśmy	wy piliście, piłyście	oni, one pili, piły
Modo condicional
	ja	ty	on, ona, ono	my	wy	oni, one
Condicional	ja piłbym, piłabym	ty piłbyś, piłabyś	on, ona, ono piłby, piłaby, piłoby	my pilibyśmy, piłybyśmy	wy pilibyście, piłybyście	oni, one piliby, piłyby
Modo imperativo
	―	(ty)	―	(my)	(wy)	―
Presente	― ―	(ty) pij	― ―	(my) pijmy	(wy) pijcie	― ―
Leyenda: † arcaico, x no normativo, R raro, L literario, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad