psicoanalizaran
Apariencia
| psicoanalizaran | |
| seseante (AFI) | [sikoanaliˈsaɾãn] |
| no seseante (AFI) | [sikoanaliˈθaɾãn] |
| silabación | psi-co-a-na-li-za-ran |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | heptasílaba |
| grafías alternativas | sicoanalizaran[1] |
| variantes | psicoanalizasen |
| parónimos | psicoanalizaren[2] |
| rima | a.ɾan |
Forma verbal
[editar]- 1
- Tercera persona del plural (ellos, ellas; ustedes, 2.ª persona) del pretérito imperfecto de subjuntivo de psicoanalizar.
Referencias y notas
[editar]- ↑ Las palabras que comienzan por ps-, pt-, pn-, gn- o mn- admiten dos grafías: con la primera consonante (psicología, gnoseología) o sin ella (sicología, noseología), con preferencia en la primera opción.
- ↑ futuro del subjuntivo, desusado