Ir al contenido

tuo

De Wikcionario, el diccionario libre

Finés

[editar]
tuo
pronunciación (AFI) [ˈt̪uo̞̯]
silabación tuo
longitud silábica monosílaba
rima uo̯

Etimología 1

[editar]

Si puedes, incorpórala: ver cómo.

Pronombre demostrativo

[editar]
1
Aquello, aquél, aquélla.

Declinación

[editar]
Declinación de tuo
caso singular plural
nominativo tuo nuo
genitivo tuon noiden
noitten
partitivo tuota noita
acusativo tuo, tuon nuo
inesivo tuossa noissa
elativo tuosta noista
ilativo tuohon noihin
adesivo tuolla noilla
ablativo tuolta noilta
adlativo tuolle noille
esivo tuona noina
translativo tuoksi noiksi
abesivo (tuotta) (noitta)
instructivo noin
comitativo noine

Véase también

[editar]
tuo
clásico (AFI) /ˈtu.o/
eclesiástico (AFI) /ˈtu.o/
silabación tu-o
acentuación llana
longitud silábica bisílaba
rima u.o

Forma flexiva

[editar]

Forma pronominal

[editar]
1
Forma del dativo masculino singular de tuus .
2
Forma del dativo neutro singular de tuus .
3
Forma del ablativo masculino singular de tuus .
4
Forma del ablativo neutro singular de tuus .

Referencias y notas

[editar]