usus

Latín

usus
clásico (AFI)	/ˈuː.sus/
eclesiástico (AFI)	/ˈu.sus/
silabación	ū-sus
acentuación	llana
longitud silábica	bisílaba
rimas	uː.sus, u.sus

Forma verbal

1

Participio perfecto activo de ūtor.

Declinación

Declinación de ūsus, ūsa, ūsum  tipo: primera y segunda declinación [▲▼]

Singular
	Masculino	Femenino	Neutro
Nominativo	m. ūsus	f. ūsa	n. ūsum
Genitivo	m. ūsī	f. ūsae	n. ūsī
Dativo	m. ūsō	f. ūsae	n. ūsō
Acusativo	m. ūsum	f. ūsam	n. ūsum
Ablativo	m. ūsō	f. ūsā	n. ūsō
Vocativo	m. ūse	f. ūsa	n. ūsum
Plural
	Masculino	Femenino	Neutro
Nominativo	m. ūsī	f. ūsae	n. ūsa
Genitivo	m. ūsōrum	f. ūsārum	n. ūsōrum
Dativo	m. ūsīs	f. ūsīs	n. ūsīs
Acusativo	m. ūsōs	f. ūsās	n. ūsa
Ablativo	m. ūsīs	f. ūsīs	n. ūsīs
Vocativo	m. ūsī	f. ūsae	n. ūsa