zango

Vasco

zango
pronunciación (AFI)	/s̻an.go/
silabación	zan-go
longitud silábica	bisílaba

Etimología

Del castellano antiguo çanco, o de alguna otra lengua romance, probablemente de origen germánico. Compárese el español zanco, zanca, el italiano zanca, cianca o el inglés shank ('tibia').

Sustantivo inanimado

1 Anatomía

Pierna

• Sinónimo: hanka

Véase también

• Wikipedia en vasco tiene un artículo sobre zango.

Declinación

Declinación de zango  tipo: sustantivo inanimado [▲▼]

	Indefinido	Singular	Plural	Proximal
Absolutivo	indef. zango	sg. zangoa	pl. zangoak	prox. zangook
Ergativo	indef. zangok	sg. zangoak	pl. zangoek	prox. zangook
Dativo	indef. zangori	sg. zangoari	pl. zangoei	prox. zangooi
Gen. posesivo	indef. zangoren	sg. zangoaren	pl. zangoen	prox. zangoon
Comitativo	indef. zangorekin	sg. zangoarekin	pl. zangoekin	prox. zangookin
Causativo	indef. zangorengatik	sg. zangoarengatik	pl. zangoengatik	prox. zangoongatik
Benefactivo	indef. zangorentzat	sg. zangoarentzat	pl. zangoentzat	prox. zangoontzat
Instrumental	indef. zangoz	sg. zangoaz	pl. zangoez	prox. zangootaz
Gen. locativo	indef. zangotako	sg. zangoko	pl. zangoetako	prox. zangootako
Inesivo	indef. zangotan	sg. zangoan	pl. zangoetan	prox. zangootan
Ablativo	indef. zangotatik	sg. zangotik	pl. zangoetatik	prox. zangootatik
Adlat. simple	indef. zangotara	sg. zangora	pl. zangoetara	prox. zangootara
Adlat. comp.	indef. zangotarako	sg. zangorako	pl. zangoetarako	prox. zangootarako
Adlat. final	indef. zangotaraino	sg. zangoraino	pl. zangoetaraino	prox. zangootaraino
Adlat. direcc.	indef. zangotarantz	sg. zangorantz	pl. zangoetarantz	prox. zangootarantz
Partitivo	indef. zangorik	―	―	―
Prolativo	indef. zangotzat	―	―	―