Ir al contenido

adversum

De Wikcionario, el diccionario libre
adversum
clásico (AFI) /ˈad.wer.sum/
eclesiástico (AFI) /ˈad.ver.sum/
silabación ad-ver-sum
acentuación esdrújula
longitud silábica trisílaba
variantes advorsum
rimas ad.wer.sum, ad.ver.sum

Etimología 1

[editar]

De adversus.[1]

Sustantivo neutro

[editar]
1
Punto opuesto a, dirección opuesta a.
2
Obstáculo.
3
Dificultad, infortunio, desventura, adversidad, desgracia.

Adverbio

[editar]
4
Variante de adversus.

Preposición acusativa

[editar]
5
Variante de adversus.

Declinación

[editar]
Declinación de adversum, adversī  tipo: segunda declinación [▲▼]
Singular Plural
Nominativo sg. adversum pl. adversa
Genitivo sg. adversī pl. adversōrum
Dativo sg. adversō pl. adversīs
Acusativo sg. adversum pl. adversa
Ablativo sg. adversō pl. adversīs
Vocativo sg. adversum pl. adversa

Forma flexiva

[editar]

Forma verbal

[editar]
1
Supino  acusativo de advertō.

Forma de participio

[editar]
2
Nominativo singular neutro de adversus, participio perfecto pasivo de advertō.
3
Acusativo singular neutro de adversus.
4
Vocativo singular neutro de adversus.
5
Acusativo singular masculino de adversus.

Referencias y notas

[editar]
  1. ↑ Oxford Latin Dictionary. Editado por: P. G. W. Glare. Editorial: Oxford University Press. Oxford, 1983.