Ir al contenido

amona

De Wikcionario, el diccionario libre
amona
pronunciación (AFI) [aˈmona]
silabación a-mo-na
acentuación llana
longitud silábica trisílaba
rima o.na

Forma verbal

[editar]
1
Tercera persona del singular (él, ella, ello; usted, 2.ª persona) del presente de indicativo de amonarse.
amona
pronunciación (AFI) /a.mo.na/
silabación a-mo-na
longitud silábica trisílaba

Etimología

[editar]

Si puedes, incorpórala: ver cómo

Sustantivo animado

[editar]
1
Abuela.

Véase también

[editar]

Declinación

[editar]
Declinación de amonatipo: sustantivo animado []
Indefinido Singular Plural Proximal
Absolutivo indef.amona sg.amona pl.amonak prox.amonok
Ergativo indef.amonak sg.amonak pl.amonek prox.amonok
Dativo indef.amonari sg.amonari pl.amonei prox.amonoi
Gen. posesivo indef.amonaren sg.amonaren pl.amonen prox.amonon
Comitativo indef.amonarekin sg.amonarekin pl.amonekin prox.amonokin
Causativo indef.amonarengatik sg.amonarengatik pl.amonengatik prox.amonongatik
Benefactivo indef.amonarentzat sg.amonarentzat pl.amonentzat prox.amonontzat
Instrumental indef.amonaz sg.amonaz pl.amonez prox.amonotaz
Inesivo indef.amonarengan sg.amonarengan pl.amonengan prox.amonongan
Ablativo indef.amonarengandik sg.amonarengandik pl.amonengandik prox.amonongandik
Adlat. simple indef.amonarengana sg.amonarengana pl.amonengana prox.amonongana
Adlat. comp. indef.amonarenganako sg.amonarenganako pl.amonenganako prox.amononganako
Adlat. final indef.amonarenganaino sg.amonarenganaino pl.amonenganaino prox.amononganaino
Adlat. direcc. indef.amonarenganantz sg.amonarenganantz pl.amonenganantz prox.amononganantz
Partitivo indef.amonarik
Prolativo indef.amonatzat

Referencias y notas

[editar]