amona
Apariencia
| amona | |
| pronunciación (AFI) | [aˈmona] |
| silabación | a-mo-na |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | trisílaba |
| rima | o.na |
Forma verbal
[editar]- 1
- Tercera persona del singular (él, ella, ello; usted, 2.ª persona) del presente de indicativo de amonarse.
| amona | |
| pronunciación (AFI) | /a.mo.na/ |
| silabación | a-mo-na |
| longitud silábica | trisílaba |
Etimología
[editar]Si puedes, incorpórala: ver cómo
Sustantivo animado
[editar]Véase también
[editar]Declinación
[editar]Declinación de amona tipo: sustantivo animado [▲▼]
| Indefinido | Singular | Plural | Proximal | |
|---|---|---|---|---|
| Absolutivo | indef. amona | sg. amona | pl. amonak | prox. amonok |
| Ergativo | indef. amonak | sg. amonak | pl. amonek | prox. amonok |
| Dativo | indef. amonari | sg. amonari | pl. amonei | prox. amonoi |
| Gen. posesivo | indef. amonaren | sg. amonaren | pl. amonen | prox. amonon |
| Comitativo | indef. amonarekin | sg. amonarekin | pl. amonekin | prox. amonokin |
| Causativo | indef. amonarengatik | sg. amonarengatik | pl. amonengatik | prox. amonongatik |
| Benefactivo | indef. amonarentzat | sg. amonarentzat | pl. amonentzat | prox. amonontzat |
| Instrumental | indef. amonaz | sg. amonaz | pl. amonez | prox. amonotaz |
| Inesivo | indef. amonarengan | sg. amonarengan | pl. amonengan | prox. amonongan |
| Ablativo | indef. amonarengandik | sg. amonarengandik | pl. amonengandik | prox. amonongandik |
| Adlat. simple | indef. amonarengana | sg. amonarengana | pl. amonengana | prox. amonongana |
| Adlat. comp. | indef. amonarenganako | sg. amonarenganako | pl. amonenganako | prox. amononganako |
| Adlat. final | indef. amonarenganaino | sg. amonarenganaino | pl. amonenganaino | prox. amononganaino |
| Adlat. direcc. | indef. amonarenganantz | sg. amonarenganantz | pl. amonenganantz | prox. amononganantz |
| Partitivo | indef. amonarik | ― | ― | ― |
| Prolativo | indef. amonatzat | ― | ― | ― |