amonarse
Apariencia
| amonarse | |
| pronunciación (AFI) | [amoˈnaɾse] |
| silabación | a-mo-nar-se |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | tetrasílaba |
| rima | aɾ.se |
Etimología
[editar]Del prefijo a-, mona ('borrachera') y el sufijo -ar, con el pronombre reflexivo átono.
Verbo pronominal
[editar]- 1
- Beber licor hasta el punto de perder el dominio de uno mismo.[1]
- Sinónimos: emborracharse, embriagarse.
Conjugación
[editar]Conjugación de amonarse paradigma: amar (regular) [▲▼]
| Formas no personales (verboides) | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Infinitivo | amonarse | haberse amonado | |||||
| Gerundio | amonándose | habiéndose amonado | |||||
| Participio | amonado | ||||||
| Formas personales | |||||||
| Modo indicativo | |||||||
| yo | tú | vos | él, ella, usted | nosotros | vosotros | ustedes, ellos | |
| Presente | yo me amono | tú te amonas | vos te amonás | él, ella, usted se amona | nosotros nos amonamos | vosotros os amonáis | ustedes, ellos se amonan |
| Pretérito imperfecto | yo me amonaba | tú te amonabas | vos te amonabas | él, ella, usted se amonaba | nosotros nos amonábamos | vosotros os amonabais | ustedes, ellos se amonaban |
| Pretérito perfecto | yo me amoné | tú te amonaste | vos te amonaste | él, ella, usted se amonó | nosotros nos amonamos | vosotros os amonasteis | ustedes, ellos se amonaron |
| Pretérito pluscuamperfecto | yo me había amonado | tú te habías amonado | vos te habías amonado | él, ella, usted se había amonado | nosotros nos habíamos amonado | vosotros os habíais amonado | ustedes, ellos se habían amonado |
| Pretérito perfecto compuesto | yo me he amonado | tú te has amonado | vos te has amonado | él, ella, usted se ha amonado | nosotros nos hemos amonado | vosotros os habéis amonado | ustedes, ellos se han amonado |
| Futuro | yo me amonaré | tú te amonarás | vos te amonarás | él, ella, usted se amonará | nosotros nos amonaremos | vosotros os amonaréis | ustedes, ellos se amonarán |
| Futuro compuesto | yo me habré amonado | tú te habrás amonado | vos te habrás amonado | él, ella, usted se habrá amonado | nosotros nos habremos amonado | vosotros os habréis amonado | ustedes, ellos se habrán amonado |
| Pretérito anterior† | yo me hube amonado | tú te hubiste amonado | vos te hubiste amonado | él, ella, usted se hubo amonado | nosotros nos hubimos amonado | vosotros os hubisteis amonado | ustedes, ellos se hubieron amonado |
| Modo condicional | |||||||
| yo | tú | vos | él, ella, usted | nosotros | vosotros | ustedes, ellos | |
| Condicional simple | yo me amonaría | tú te amonarías | vos te amonarías | él, ella, usted se amonaría | nosotros nos amonaríamos | vosotros os amonaríais | ustedes, ellos se amonarían |
| Condicional compuesto | yo me habría amonado | tú te habrías amonado | vos te habrías amonado | él, ella, usted se habría amonado | nosotros nos habríamos amonado | vosotros os habríais amonado | ustedes, ellos se habrían amonado |
| Modo subjuntivo | |||||||
| que yo | que tú | que vos | que él, que ella, que usted | que nosotros | que vosotros | que ustedes, que ellos | |
| Presente | que yo me amone | que tú te amones | que vos te amones, te amonés | que él, que ella, que usted se amone | que nosotros nos amonemos | que vosotros os amonéis | que ustedes, que ellos se amonen |
| Pretérito imperfecto | que yo me amonara, me amonase | que tú te amonaras, te amonases | que vos te amonaras, te amonases | que él, que ella, que usted se amonara, se amonase | que nosotros nos amonáramos, nos amonásemos | que vosotros os amonarais, os amonaseis | que ustedes, que ellos se amonaran, se amonasen |
| Pretérito perfecto | que yo me haya amonado | que tú te hayas amonado | que vos te hayas amonado | que él, que ella, que usted se haya amonado | que nosotros nos hayamos amonado | que vosotros os hayáis amonado | que ustedes, que ellos se hayan amonado |
| Pretérito pluscuamperfecto | que yo me hubiera amonado, me hubiese amonado | que tú te hubieras amonado, te hubieses amonado | que vos te hubieras amonado, te hubieses amonado | que él, que ella, que usted se hubiera amonado, se hubiese amonado | que nosotros nos hubiéramos amonado, nos hubiésemos amonado | que vosotros os hubierais amonado, os hubieseis amonado | que ustedes, que ellos se hubieran amonado, se hubiesen amonado |
| Futuro† | que yo me amonare | que tú te amonares | que vos te amonares | que él, que ella, que usted se amonare | que nosotros nos amonáremos | que vosotros os amonareis | que ustedes, que ellos se amonaren |
| Futuro compuesto† | que yo me hubiere amonado | que tú te hubieres amonado | que vos te hubieres amonado | que él, que ella, que usted se hubiere amonado | que nosotros nos hubiéremos amonado | que vosotros os hubiereis amonado | que ustedes, que ellos se hubieren amonado |
| Modo imperativo | |||||||
| ― | (tú) | (vos) | (usted) | (nosotros) | (vosotros) | (ustedes) | |
| Presente | ― ― | (tú) amónate | (vos) amonate | (usted) amónese | (nosotros) amonémonos | (vosotros) amonaos | (ustedes) amónense |
| Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad | |||||||
Traducciones
[editar]Traducciones [▲▼]