Ir al contenido

bonus

De Wikcionario, el diccionario libre
icono de desambiguación Entradas similares:  Bonus
bonus
pronunciación (AFI) [ˈbonus]
silabación bo-nus
acentuación llana
longitud silábica bisílaba
rima o.nus

Etimología

[editar]

Del latín bonus.

Sustantivo masculino

[editar]

bonus (invariable)

1
Prima, bonificación.[1]
2
Descuento en el importe de una póliza a quienes no han tenido accidentes.[1]

flecha  A este lema le falta al menos una definición común. Si puedes, añádela(s), pero ¡no la(s) copies! Retira el aviso cuando ya no haga falta.

bonus
clásico (AFI) /ˈbo.nus/
eclesiástico (AFI) /ˈbo.nus/
silabación bo-nus
acentuación llana
longitud silábica bisílaba
variantes duenos[2], duonus[3], dunus[4]
rima o.nus

Etimología

[editar]

Del protoitálico *dweno-, más allá de eso incierta, tal vez del protoindoeuropeo *duh₂-eno-.[5]

Adjetivo

[editar]
 Comparación(irregular)
Comparativo:  melior
Superlativo:  optimus
1
Bueno.
2
Propicio, favorable.

Descendientes

[editar]
Descendientes []

Declinación

[editar]
Declinación de bonus, bona, bonumtipo: primera y segunda declinación []
Singular
Masculino Femenino Neutro
Nominativo m.bonus f.bona n.bonum
Genitivo m.bonī f.bonae n.bonī
Dativo m.bonō f.bonae n.bonō
Acusativo m.bonum f.bonam n.bonum
Ablativo m.bonō f.bonā n.bonō
Vocativo m.bone f.bona n.bonum
Plural
Masculino Femenino Neutro
Nominativo m.bonī f.bonae n.bona
Genitivo m.bonōrum f.bonārum n.bonōrum
Dativo m.bonīs f.bonīs n.bonīs
Acusativo m.bonōs f.bonās n.bona
Ablativo m.bonīs f.bonīs n.bonīs
Vocativo m.bonī f.bonae n.bona

Referencias y notas

[editar]
  1. 1 2 «bonus» en Diccionario del Español Actual. Editorial: fundación BBVA. Bilbao.
  2. arcaica
  3. arcaica
  4. arcaica
  5. Michiel de Vaan. Etymological Dictionary of Latin and the Other Italic Languages. Páginas 73-74. Editorial: Leiden. Brill, 2008. ISBN: 9789004167971.