conspectus
| cōnspectus | |
| clásico (AFI) | [kõːsˈpɛk.tʊs] [kɔnsˈpɛk.tʊs] |
Forma verbal
[editar]Declinación
[editar]Declinación de cōnspectus, cōnspecta, cōnspectum tipo: primera y segunda declinación [▲▼]
| Singular | |||
|---|---|---|---|
| Masculino | Femenino | Neutro | |
| Nominativo | m. cōnspectus | f. cōnspecta | n. cōnspectum |
| Genitivo | m. cōnspectī | f. cōnspectae | n. cōnspectī |
| Dativo | m. cōnspectō | f. cōnspectae | n. cōnspectō |
| Acusativo | m. cōnspectum | f. cōnspectam | n. cōnspectum |
| Ablativo | m. cōnspectō | f. cōnspectā | n. cōnspectō |
| Vocativo | m. cōnspecte | f. cōnspecta | n. cōnspectum |
| Plural | |||
| Masculino | Femenino | Neutro | |
| Nominativo | m. cōnspectī | f. cōnspectae | n. cōnspecta |
| Genitivo | m. cōnspectōrum | f. cōnspectārum | n. cōnspectōrum |
| Dativo | m. cōnspectīs | f. cōnspectīs | n. cōnspectīs |
| Acusativo | m. cōnspectōs | f. cōnspectās | n. cōnspecta |
| Ablativo | m. cōnspectīs | f. cōnspectīs | n. cōnspectīs |
| Vocativo | m. cōnspectī | f. cōnspectae | n. cōnspecta |