expertus
| expertus | |
| clásico (AFI) | /ˈeks.per.tus/ |
| eclesiástico (AFI) | /ˈeks.per.tus/ |
| silabación | ex-per-tus |
| acentuación | esdrújula |
| longitud silábica | trisílaba |
| rima | eks.per.tus |
Etimología 1
[editar]Si puedes, incorpórala: ver cómo.
Adjetivo
[editar]- 1
- Probado.[1]
- b
- Que fue demostrado ser verdadero.[1]
Declinación
[editar]Declinación de expertus, experta, expertum tipo: primera y segunda declinación [▲▼]
| Singular | |||
|---|---|---|---|
| Masculino | Femenino | Neutro | |
| Nominativo | m. expertus | f. experta | n. expertum |
| Genitivo | m. expertī | f. expertae | n. expertī |
| Dativo | m. expertō | f. expertae | n. expertō |
| Acusativo | m. expertum | f. expertam | n. expertum |
| Ablativo | m. expertō | f. expertā | n. expertō |
| Vocativo | m. experte | f. experta | n. expertum |
| Plural | |||
| Masculino | Femenino | Neutro | |
| Nominativo | m. expertī | f. expertae | n. experta |
| Genitivo | m. expertōrum | f. expertārum | n. expertōrum |
| Dativo | m. expertīs | f. expertīs | n. expertīs |
| Acusativo | m. expertōs | f. expertās | n. experta |
| Ablativo | m. expertīs | f. expertīs | n. expertīs |
| Vocativo | m. expertī | f. expertae | n. experta |