Ir al contenido

fanaticus

De Wikcionario, el diccionario libre
fanaticus
clásico (AFI) /faˈna.ti.kus/
eclesiástico (AFI) /faˈna.ti.kus/
silabación fa-na-ti-cus
acentuación esdrújula
longitud silábica tetrasílaba
rima a.ti.kus

Etimología

[editar]

De fanum y el sufijo -aticus.

Adjetivo

[editar]
1
Divinamente inspirado.
2
Loco.[1]
3
Entusiasmado, frenético.

Sustantivo masculino

[editar]
1
Sacerdote de Belona, de Cibeles o del Isis (por los furiosos transportes con que desempeñaban su ministerio).[1]

Declinación

[editar]
Declinación de fānāticus, fānātica, fānāticumtipo: primera y segunda declinación []
Singular
Masculino Femenino Neutro
Nominativo m.fānāticus f.fānātica n.fānāticum
Genitivo m.fānāticī f.fānāticae n.fānāticī
Dativo m.fānāticō f.fānāticae n.fānāticō
Acusativo m.fānāticum f.fānāticam n.fānāticum
Ablativo m.fānāticō f.fānāticā n.fānāticō
Vocativo m.fānātice f.fānātica n.fānāticum
Plural
Masculino Femenino Neutro
Nominativo m.fānāticī f.fānāticae n.fānātica
Genitivo m.fānāticōrum f.fānāticārum n.fānāticōrum
Dativo m.fānāticīs f.fānāticīs n.fānāticīs
Acusativo m.fānāticōs f.fānāticās n.fānātica
Ablativo m.fānāticīs f.fānāticīs n.fānāticīs
Vocativo m.fānāticī f.fānāticae n.fānātica

Referencias y notas

[editar]
  1. 1 2 Francisco Salazar y Quintana. Diccionario Etimológico Latino — Español.