initus
| initus | |
| clásico (AFI) | [ˈɪ.nɪ.tʊs] |
Forma verbal
[editar]- 1
- Participio perfecto pasivo de ineō.
Declinación
[editar]Declinación de initus, inita, initum tipo: primera y segunda declinación [▲▼]
| Singular | |||
|---|---|---|---|
| Masculino | Femenino | Neutro | |
| Nominativo | m. initus | f. inita | n. initum |
| Genitivo | m. initī | f. initae | n. initī |
| Dativo | m. initō | f. initae | n. initō |
| Acusativo | m. initum | f. initam | n. initum |
| Ablativo | m. initō | f. initā | n. initō |
| Vocativo | m. inite | f. inita | n. initum |
| Plural | |||
| Masculino | Femenino | Neutro | |
| Nominativo | m. initī | f. initae | n. inita |
| Genitivo | m. initōrum | f. initārum | n. initōrum |
| Dativo | m. initīs | f. initīs | n. initīs |
| Acusativo | m. initōs | f. initās | n. inita |
| Ablativo | m. initīs | f. initīs | n. initīs |
| Vocativo | m. initī | f. initae | n. inita |