interjección
Apariencia
| interjección | |
| seseante (AFI) | [ĩn̪t̪eɾxekˈsjõn] [ĩn̪t̪eɾxeksiˈõn] |
| no seseante (AFI) | [ĩn̪t̪eɾxekˈθjõn] [ĩn̪t̪eɾxekθiˈõn] |
| silabación | in-ter-jec-ción[1] |
| acentuación | aguda |
| longitud silábica | tetrasílaba |
| rima | on |
Etimología
[editar]Del latín interjectio ('intercalación')
Sustantivo femenino
[editar]interjección ¦ plural: interjecciones
- 1 Lingüística
- Voz que expresa alguna impresión súbita —como asombro, sorpresa, dolor, etc.—, sin mostrar conexión sintáctica con el resto del enunciado, poseyendo sentido holofrástico. Muchas veces muestran peculiaridades articulatorias, empleando fonemas que no aparecen regularmente en la lengua, como el chasquido de la lengua, usado para expresar desagrado o impaciencia.
Véase también
[editar]
Wikipedia tiene un artículo sobre interjección.- exclamación
- jaculatoria
Traducciones
[editar]Traducciones [▲▼]
- Afrikáans: [1] tussenwerpsel (af)
- Alemán: [1] Interjektion (de) (femenino); Ausrufewort (de) (neutro)
- Búlgaro: [1] междуметие (bg)
- Catalán: [1] interjecció (ca) (femenino)
- Chino: [1] 感叹词 (zh) “gǎntàncí”
- Chuvasio: [1] междомети (cv)
- Coreano: [1] 감탄사 (ko) “gamtansa”
- Danés: [1] udråbsord (da)
- Esperanto: [1] interjekcio (eo)
- Finés: [1] interjektio (fi); huudahdussana (fi)
- Francés: [1] interjection (fr) (femenino)
- Gaélico escocés: [1] clisgear (gd)
- Gallego: [1] interxección (gl)
- Ido: [1] interjeciono (io)
- Inglés: [1] interjection (en)
- Italiano: [1] interiezione (it)
- Japonés: [1] 感動詞 (ja)
- Latín: [1] interiectio (la)
- Neerlandés: [1] tussenwerpsel (nl)
- Noruego bokmål: [1] interjeksjon (nb)
- Noruego nynorsk: [1] interjeksjon (nn)
- Polaco: [1] wykrzyknik (pl)
- Portugués: [1] interjeição (pt)
- Ruso: [1] междометие (ru) “meždométije” (neutro)
- Sueco: [1] interjektion (sv)
- Turco: [1] ünlem (tr)
Referencias y notas
[editar]- ↑ Para más información sobre las convenciones de hiatos y diptongos, véase esta sección.