Ir al contenido

lent

De Wikcionario, el diccionario libre
icono de desambiguación Entradas similares:  Lent
lent
pronunciación (AFI) [ˈlent]
silabación lent
longitud silábica monosílaba
rima ent

Etimología

[editar]

Del alemán Linte.

Sustantivo

[editar]
1
Cinta.

Bretón

[editar]
lent
pronunciación (AFI) /ˈlɛnt/

Etimología

[editar]

Del bretón medio lent.[1]

Adjetivo

[editar]

lent¦comparativo: lentoc’h¦superlativo: lentañ¦exclamativo: lentat

1
Tímido.

Información adicional

[editar]
lent
central (AFI) [ˈlen]
valenciano (AFI) [ˈlent]
baleárico (AFI) [ˈlent]
acentuación aguda
longitud silábica monosílaba

Etimología 1

[editar]

Del catalán antiguo lent ('lento'), y este del latín lentum ('lento'). Atestiguado desde el siglo XIII.[2]

Adjetivo

[editar]

lent¦plural: lents¦femenino: lenta¦femenino plural: lentes

1
Lento.

Etimología 2

[editar]

Del latín lentem ('lente'). Atestiguado desde 1803.[2]

Sustantivo femenino

[editar]

lent¦plural: lents

1
Lente.

Locuciones

[editar]

Información adicional

[editar]

Véase también

[editar]

Catalán antiguo

[editar]
lent
pronunciación falta agregar

Etimología

[editar]

Del latín lentum ('lento').

Adjetivo

[editar]
1
Lento.[3]
lent
Francia (AFI) [lɑ̃]
homófonos lant, lants, lents

Etimología

[editar]

Del francés medio lent ('lento'), y este del francés antiguo lent ('lento'), del latín lentum ('lento'). Atestiguado circa 1100.[4]

Adjetivo

[editar]

lent¦plural: lents¦femenino: lente¦femenino plural: lentes

1
Lento.

Locuciones

[editar]

Información adicional

[editar]

Francés antiguo

[editar]
lent
pronunciación falta agregar
variantes leent, lentie

Etimología

[editar]

Del latín lentum ('lento').

Adjetivo

[editar]
Masculino Femenino Neutro
Singular Plural Singular Plural Singular Plural
Nominativo lents lent lente lentes lent lent
Oblicuo lent lents lente lentes lent lent
1
Lento.[5]

Francés medio

[editar]
lent
pronunciación falta agregar

Etimología

[editar]

Del francés antiguo lent ('lento'), y este del latín lentum ('lento').

Adjetivo

[editar]
Singular Plural
Masculino lent lents
Femenino lente lentes
1
Lento.

Friulano

[editar]
lent
pronunciación falta agregar

Etimología

[editar]

Del latín lentum ('lento').

Adjetivo

[editar]
1
Lento.

Información adicional

[editar]
lent
pronunciación falta agregar

Forma verbal

[editar]
1
Pasado simple del verbo (to) lend.
2
Participio pasado del verbo (to) lend.

Normando

[editar]
lent
pronunciación falta agregar

Etimología

[editar]

Del francés antiguo lent ('lento'), y este del latín lentum ('lento').

Adjetivo

[editar]
Singular Plural
Masculino lent lents
Femenino lente lentes
1
Lento.
  • Ámbito: Jersey.
  • Antónimo: rapide.

Información adicional

[editar]

Occitano

[editar]
lent
pronunciación (AFI) [ˈlent]

Etimología

[editar]

Del provenzal antiguo lent ('lento'), y este del latín lentum ('lento').

Adjetivo

[editar]

lent¦plural: lents, lenti¦femenino: lenta¦femenino plural: lentas, lentai

1
Lento.

Información adicional

[editar]

Provenzal antiguo

[editar]
lent
pronunciación falta agregar
variantes len

Etimología

[editar]

Del latín lentum ('lento').

Adjetivo

[editar]
1
Lento.

Rumano

[editar]
lent
pronunciación (AFI) /lent/
silabación lent
longitud silábica monosílaba
grafías alternativas лент[6]

Etimología

[editar]

Del francés lent ('lento')[7], y este del francés medio lent ('lento'), del francés antiguo lent ('lento'), del latín lentum ('lento').

Adjetivo

[editar]
1
Lento.

Declinación

[editar]
Declinación de lent(regular) []
Masculino/neutro singular Masculino/neutro plural Femenino singular Femenino plural
Nom./acc. indefinido m./n. sg.lent m./n. pl.lenți f. sg.lentă f. pl.lente
Nom./acc. definido m./n. sg.lentul m./n. pl.lenții f. sg.lenta f. pl.lentele
Masculino singular Masculino plural Femenino/neutro singular Femenino/neutro plural
Gen./dat. indefinido m. sg.lent m. pl.lenți f./n. sg.lente f./n. pl.lente
Gen./dat. definido m. sg.lentului m. pl.lenților f./n. sg.lentei f./n. pl.lentelor

Referencias y notas

[editar]
  1. John Lagadeuc. Le vocabulaire breton du Catholicon (1499). Editado por: Gwennole Le Menn. Editorial: Skol. 2001. ISBN: 9782911647192.
  2. 1 2 «lent» en Gran diccionari de la llengua catalana. Editorial: Institut d'Estudis Catalans. Barcelona, 1998.
  3. «lent» en Vocabulari de la llengua catalana medieval. Editorial: IEC.
  4. «lent» en Dictionnaire de l'Académie Française. Editorial: Hachette. 8.ª ed, París.
  5. «lent». En: Anglo-Norman On-Line Hub.
  6. Moldavia
  7. «lent» en DEX online.