pluralis
| pluralis | |
| clásico (AFI) | /pluːˈraː.lis/ |
| eclesiástico (AFI) | /pluˈra.lis/ |
| silabación | plū-rā-lis |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | trisílaba |
| rimas | a.lis, aː.lis |
Etimología
[editar]Adjetivo
[editar]- 1
- Estar conformado por muchos, varios.
- 2
- Perteneciente a más de uno.
- 3 Lingüística
- Plural (número gramatical).
- Antónimo: singulāris
Sustantivo masculino
[editar]- 4 Lingüística
- El plural.
Véase también
[editar]
Declinación
[editar]Declinación de plūrālis, plūrālis tipo: tercera declinación [▲▼]
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativo | sg. plūrālis | pl. plūrālēs |
| Genitivo | sg. plūrālis | pl. plūrālium |
| Dativo | sg. plūrālī | pl. plūrālibus |
| Acusativo | sg. plūrālem | pl. plūrālēs, plūrālīs |
| Ablativo | sg. plūrāle | pl. plūrālibus |
| Vocativo | sg. plūrālis | pl. plūrālēs |